Tegenslagen

Buzenac-Bas heel warm

Ze hebben me overgehaald nog een dag te blijven, het wordt heel warm, 38 graden en meer. Ik wil ook m'n blogs nog bijwerken, dus ik blijf.
De uitslag van de bloedtest is positief, ik heb dus de bacterie die de ziekte van Lyme veroorzaken. De antibiotica moet hem doden. En in Spanje mag ik nogmaals mijn bloed laten controleren. Dat is vervelend, maar niets vergeleken de ziekte die zich bij het broertje van Sabina openbaarde, terwijl het gezin bij Jos en Veronica was. Hij had al een aantal weken klachten, maar ze konden niets vinden. Het werd steeds erger en besloten werd om in het ziekenhuis van Cahors een scan te maken. Een tumor in de kleine hersenen. Hij werd voor verder onderzoek naar Toulouse gebracht. Enkele dagen later is hij geopereerd. Inmiddels is hij weer in Nederland en moet hij chemokuren en bestralingen ondergaan. Een binkie van 12 jaar. Jos is er veel mee bezig geweest en heeft er de afgelopen dagen verschillende keren over gepraat.
In de middag hangt iedereen onderuit. Ik speel nog wat piano en blader door wat vrouwenbladen, waarin je kunt lezen hoe je je relatie op peil kunt houden en je sexleven. Ik heb ook wel wat tips voor vrouwen:
- Blader eens door een mannenblad, plaatjes kijken is voldoende. Zoiets heeft de man in gedachte. Simpel toch?
- Als een man een klusje heeft gedaan, aai hem dan over zijn bol, goed gedaan schatje, en verwen hem eens extra. Hij ziet zelf ook wel dat die ene baan behang niet helemaal goed zit!
- Mannen hebben een moeder, toevallig ook een vrouw, daar kunnen zij niets aan doen.
Bij een Thaise schotel zit ik tegenover Bert. Hij wil ook naar Santiago, maar op de fiets. Lopend trekt hij te veel blaren. Hij geeft leiding aan projecten in het buitenland, Rusland en Malaysie. Hij ziet er ernstig tegenop om alleen te gaan. Dat verbaast me, want hij is vaak van huis. Als ik er over doorvraag, krijgen zijn ogen een vochtige glans en pareert hij met zijn handen de vraag. Niet verder vragen.
Omdat ik morgen vroeg wil vertrekken, neem ik van iedereen afscheid.
Jos en Veronica hadden in Nederland een goede baan. Het drukke leven stond hun echter niet aan. Ze wilden wat anders, een camping en chambres en table d'hôtes, en crea-cursussen. Ze zegden hun banen op, verkochten hun huis, kochten een vervallen huis met schuur, en zetten hun schouders eronder. Met hulp van vrienden, vele tegenslagen, een enorm doorzettingsvermogen, heel veel werk is er al veel bereikt. Buzenac-Bas: een rustige omgeving om bij te komen.