Afval

Di 26-06-2018 Capua Vetere - Forchia 30 km 07:05-14:10 bewolkt, zon
Het is nog stil op straat. Dat was gisterenavond wel anders. Het wegdek van grote zwarte natuurstenen zorgt voor een hoog geluidsniveau van de autobanden. Verder waren er mensen aan het schreeuwen.
Ik loop tussen eindeloze huizenrijen op de SS7. Die weg loopt dwars door de dorpen richting Caserta. Weinig bezienswaardig, gewoon kilometers maken. Wat wel opvalt is dat in deze dorpen veel minder afval in de straten en langs de wegen ligt. Dagenlang zag ik overal zwerfafval en dan heb ik het niet over een weggewaaid plastic zakje. Zelfs op boerenwegen, waar toch alleen eigen mensen komen, lag overal zooi. Greppels vol flessen, afvalzakken, oude apparatuur, kleding, plastic flessen, en ga zo maar door. De grootste vuilnisbelt is Capua. Hoe kunnen mensen hun omgeving zo vervuilen.
En dan de hondenstront. Ik zag iemand het net als in Nederland met een plastic zakje oprapen, dus er zal wel een opruimplicht zijn. Maar als die niet gehandhaafd wordt...
Om half tien kom ik in Maddaloni, volgens het boekje de bestemming van deze etappe. Hiervoor trek je natuurlijk je schoenen niet aan. Ik heb een adres gevonden 16 km van hier.
Er stopt voor een bar een auto en de chauffeur roept me in het Duits. Hij is de bareigenaar, en samen met z'n vrouw is hij boodschappen gaan halen. Hij biedt me een koffie aan. Het is me niet geheel duidelijk geworden, waarom hij Duits spreekt. Wat ik er uiteindelijk uit begreep is dat hij regelmatig bij een nicht in Duitsland komt en dan daar gaat wandelen.  
Om in Forchia te komen moet er nog 200 meter worden geklommen. Dan hebben we die alvast voor morgen gehad.
Niemand bij Al Borgo. Ik bel het telefoonnummer. Nunzia neemt aan en zegt dat er iemand zal komen. Even later verschijnt er een vrouw die de kamer laat zien en zegt dat de rest later met de eigenaar afgehandeld moet worden.
Het is een luxe kamer met een riant tweepersoonsbed. Na een douchebeurt vlij ik mij hierop heerlijk neer voor de middagdut.
Als ik wakker word en een kop thee wil gaan zetten, zit Nunzia achter zijn bureau. We raken uitvoerig in gesprek. Dat kan omdat hij aardig Engels spreekt. Als kind heeft hij op een Engelse school gezeten. Hij is fysiotherapeut en heeft in Benevento gestudeerd. Veel afgestudeerde jongeren vinden geen en gaan naar het buitenland. Hij vraagt hoe ik aan dit adres kom. Ik zeg hem dat ik etappes aan elkaar heb gekoppeld en toen een adres heb gezocht en Al Borgo het enige was. Ik raad hem aan het adres bij de Via Francigena organisatie te melden. Hij vermoedt trouwens doordat maar weinig Italianen iets met wandelen hebben, de route zo slecht is aangegeven en onderhouden.
In Il Risto maken ze een dagmenu voor me: drie biefstukken, dat zijn hier dunne lapjes, sla, groenten en patat. Voor de vochthuishouding bier.
Eindelijk maakt Messi zijn eerste doelpunt.