Henny Vrienten

Ma 25-04-2022 Javalí Nuevo - Molino de Segura 13 km 09:00 - 12:00 uur zonnig

Om negen uur zet de taxi ons af bij de brug net buiten Javalí Nuevo waar we gisteren zijn gestopt. Strak blauwe lucht, de zon doet zijn best.

Na een paar kilometer langs de Segura zijn daar ineens de restanten van een oude Romeinse weg, de Contraparada, vanaf Cartagena aan de kust richting noord. De restanten zelf zie je niet, die liggen onder kleilagen. Toch wanen Ben en Annelies zich in het verleden en betreden de oude weg die verderop weer bij de camino komt. Riecky is de brug al over gelopen en volgt gewoon de camino. 

Rond 12 uur komen we in Molina de Segura aan. Bij een restaurant bestellen we ensalada en patates frites. Dat laatste hebben ze niet en later toch wel. Terwijl we zitten te eten veegt een Roemeense, hoort Riecky aan het accent, het terras. Dat wordt ensalada con arena (zeg maar zand). Ze kijken niet zo nauw.

Het hotel is een paar kilometer verderop, aan de rand van het dorp. Het inchecken duurt een eeuwigheid, want anders dan ze verwachten, slapen de mannen op de ene kamer, terwijl de vrouwen de andere kamer betrekken. En dat moet genoteerd worden. Hoe moeilijk kan het zijn?

Ben en Annelies hebben er zin in en gaan nog een stuk lopen. Riecky en ik zitten na een uur rust achter een glas, en praten over multifocale brillen en het overlijden van Henny Vrienten, zanger en bassist van onder andere Doe Maar. Cees, de ex van haar, was in de gloriejaren roadie van de band. 

Riecky trekt zich terug en een kwartier later schuiven de anderen aan. We hebben het over muziek: Franse liedjes, Adamo, Françoise Hardy, Sylvie Vartan, noem maar op. Waarom wordt er eigenlijk zo weinig van dat soort muziek op de radio in Nederland gedraaid? Dan komen CSNY voorbij, en meer bands van toen.

Direct naast het hotel is een restaurant. De verschillende soorten pollo (kip) smaken prima. De alcohol vloeit rijkelijk, zeker aan het eind wanneer de koffie met bijbehorende likeurtjes wordt geserveerd. Alleen Riecky onthoudt zich.