In een kwartier brengt het taxibusje me naar Ermenrod. Ik ben de enige passagier. Het busje vervangt de VB-15 lijnbus. Je moet hem tenminste een uur van tevoren reserveren. De prijs is gelijk aan een buskaartje. Dat kaartje heb ik echter niet. Ik dacht, dat je in de taxi kon afrekenen. Laat maar, bromt de chauffeur, ik heb hem al op mijn eigen kaart geboekt.
Op de weg tussen Ermenrod en Gross-Felda wordt knetterhard gereden. Onbegrijpelijk waarom. Een auto scheert vlak langs me, idioot. Na 600 meter kan ik verder via een landweg.
In Gross-Felda is een bakkerij. Ik koop er wat belegde broodjes, waar ik de kaas van laat verwijderen. De kruimeltaart is wel erg droog. Gelukkig heb ik er koffie bij. De broodsnijmachine maakt een oorverdovende herrie voor het snijden van een brood.
Er staat een harde koude wind uit het noordoosten. De windchill-factor is hoog. De gevoelstemperatuur zal niet hoger dan een graad of 14 zijn. Tot nu toe heb ik de Lutherweg in zuidwestelijke richting gelopen, maar vandaag loop ik in tegengestelde richting terug naar Alsfeld en heb de wind grotendeels tegen.
Regelmatig staan er borden met de 'Achtung! Verrassen der wege verboten. EXPLOSIONSGEFAHR'. Er zal nog wel wat afval van WOII liggen. Dat vind je ook in voormalig Joegoslavië en wat te denken van Oekraïne. Daar zullen de komende jaren nog genoeg mensen het slachtoffer worden mijnen en onontploft spul.
Onderweg bel ik Roland Albert van de Luther Verein. Hij had gevraagd toen ik documentatie had besteld contact met hem op te nemen als ik in Romrod zou zijn. Maar ja, Herr Albert is alleen vrijdag in het kantoor in Romrod. Jammer, maar helaas.
Romrod heeft een grote burcht uit vroeger tijd, dat nu als hotel en restaurant wordt gebruikt. Er staat een beeld van een bronstig hert naast een fontein dat is opgebouwd uit zeskantige basaltblokken. Een groot deel van Hessen is vulkanisch. Daar zijn de heuvels ook door ontstaan.
Bij het kerkhof tap ik wat water, maar vertrouw het toch niet helemaal. In Frankrijk hebben Claude en ik het meermaals gedaan, maar dat was ook echt leidingwater, zei hij. Ik zie een bank staan. Omdat die vol in de wind staat ga ik op de trap van de kapel zitten om mijn belegde broodje op te eten. Rust gegarandeerd.
Opmerkelijk is het, dat hier bij spoorwegovergangen de andreaskruizen rechtop staan. In Nederland liggen ze.
Ondanks het feit dat ik geen rugzak mee hoefde te zeulen, ben ik toch moe. Na een dut ga ik bij de Toerisinfo langs voor informatie over OV-verbindingen na Grünberg. Ik vind ruim 28 km iets te veel van het goede. Gelukkig zijn die er en wordt de tocht zaterdag 19 km.
In het restaurant aan een andere tafel wordt een discussie gevoerd. Het is te ver om het goed te volgen. Ik hoor wel een van de mannen zeggen, dat Europa zijn eigen broek moet ophouden. En daar ben ik het volledig mee eens. Ik nooit zo begrepen, waarom wij de VS altijd onverbiddelijk volgden. Het Westen heeft genoeg fouten gemaakt. Denk maar aan Afghanistan en Irak in recent geleden. Waarom wordt er altijd vanuit gegaan, dat 'ons systeem' het beste is. Waarom zouden andere systemen ook niet goed werken? Kijk maar eens wat er de laatste 20 jaar gebeurd is met het democratische systeem. Daar word je toch niet vrolijk. De rijken steeds rijker, terwijl steeds meer mensen in armoe leven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten