Na een treinrit van drie kwartier zijn we om 09.45 uur in Eisenach. De bak koffie zorgt ervoor, dat we de bus naar Wartburg missen. Om het uur tot de volgende bus vertrekt te overbruggen gaan we op zoek naar het beeld van Maarten Luther. Het is een fors bronzen beeld en op 4 mei 1895 opgericht ter nagedachtenis van zijn komst op Wartburg, dat tegen Eisenach aanligt.
Er staat een kille wind wat het wachten op het busstation er niet aangenamer op maakt. Ik neem wat foto's van een bord waarop de regionale buslijnen staan. Altijd handig als je er een keer een nodig hebt.
Bus 3 is in twintig minuten boven. Dan moeten de toeristen nog een aantal trappen op om bij de Wartburg te komen. Piet moet onderweg even op adem komen.
We hebben een rondleiding met gids. In sneltreinvaart vertelt hij over de kamers die we bezoeken. De mensen krijgen nauwelijks de kans om zijn verhaal te laten bezinken. Maar goed, als je in de buurt bent, ga voor de bezichtiging want het is de moeite waard. Zeker de zaal met mozaieken van de Heilige Elizabeth en de muziekzaal waar nog concerten worden gegeven. Maarten Luther heeft in 1521 en 1522 op het slot gewoond onder de schuilnaam Junker Jörg en er het Nieuwe Testament in drie maanden in het Duits vertaald.
Na een soepmaaltijd dalen we af en brengt de bus ons weer naar Eisenach. Regina stelt voor om het Lutherhaus te bezoeken. In dit huis zou Luther als scholier bij de familie Cotta hebben gewoond tussen 1498 en 1501. Nu is het een museum waarin het verhaal rond Maarten Luther uitgebreid aandacht krijgt.
Moe van de vele indrukken en het geslenter vallen onze ogen op de terugreis vanzelf dicht. Op Erfurt nemen we afscheid van elkaar. Het was een leuk weerzien. Eind juli wordt Piet door zijn dochters opgehaald om vrienden en familie te bezoeken. Ik heb hem al uitgenodigd.
Onder een pizza zit ik de dag te overdenken. Piet is een paar keer kwaad geworden op zichzelf, op Regina, op zijn gehoor en op zijn hersenen. Het systeem laat het afweten met alle problemen vandien, voor hem, maar ook voor Regina. Triest, ik ken hem als een scherpe en intelligente man. Zo wil ik hem in mijn gedachten houden.
Sneu hoor, Piet was altijd zo'n actieve man. Maar leuk dat jullie een gezellige dag hadden en ook fijn dat Pauline en Ann hem ophalen voor een bezoek aan Nederland.
BeantwoordenVerwijderenEn nu gaat je wandeltocht beginnen? Succes Jan!