Hoogste punt

Wo 13-05-2025 Niedergossa - Grebenau 15 km 09:40-15:00 zon

Hans-Werner en Heidi nemen alleen thee als ontbijt. Ik zou op mijn hoeven wankelen als ik zonder wat te eten de deur uit zou gaan.

Hans snijdt het onderwerp energie aan en vraagt of in Nederland de windmolens ook stilgezet worden, terwijl ze energie kunnen opwekken. Je kunt het toch ook opslaan. Ja, in beide landen is niet voorgedacht, zeg ik. Men wist dat alles over moest gaan op elektriciteit, iedereen aan de elektrische auto, warmtepomp, zonnepanelen, noem maar op. Maar er is nooit goed over voorgedacht hoe je die energie gaat vervoeren en/of opslaan. Nu worden windmolens in de vaanstand gezet en zonnebanken afgeschakeld. Een paar maanden geleden was er op de TV een wetenschappelijk programma waarin oplossingen werden aangedragen. Het ene bedrijf had een soort stroomvreters in de vorm van kachels met ven ontwikkeld om overtollige elektrische energie als warmte weg te werken. Kan het erger? Dit zou verboden moeten worden. Een ander bedrijf had een oplossing bedacht, waarbij overtollige energie werd gebruikt om waterstof te maken. Kijk dan help je het systeem vooruit.

Halt, roep ik. De chauffeur had al moeite met de verkoop van een kaartje, maar nu rijdt hij de halte in Niederjossa voorbij, waar ik uit wilde stappen, en nu ook nog de tweede, terwijl het rode licht toch echt brandt. Gelukkig heeft hij me gehoord en stopt. 

Ik loop naar de kerk voor een stempel. De deur is net als gisteren dicht. Dan maar geen stempel. Er staan een paar oude grafstenen tegen de buitenmuur. Ze zullen wel van geruimde graven zijn, want die zijn zo te zien niet meer aanwezig.

Wat me opvalt is dat er in veel dorpen nog een sigarettenautomaat op straat staat. Zo help je de mensheid niet van het roken af. Over rook gesproken, de meeste huizen worden hier met hout verwarmd. Dat zal toch ook wel voor een behoorlijke luchtvervuiling zorgen. Ik kan me de tijd nog wel herinneren, dat de kachels in Nederland op kolen brandden. 

En als we het toch over verspilling van energie hebben, dan is een bruine automaat in de volle zon gevuld met allerlei soorten ijs toch niet meer van deze tijd. In Breitenbach waar ik een kop koffie bij de slager bestel, kun je hem zien.

En dan gaat het pad naar boven, naar het hoogste punt van de gehele Lutherweg en van Hessen, de Hirschberg van 506 meter. Het gaat geleidelijk omhoog, dus de klim valt mee. Burg Herzberg staat op de top. Voor de Burg staat een reusachtige linde die ongeveer 370 jaar geleden door de Freiherren van Dörnberg geplant is, als dank voor de vrede na de 30-jarige oorlog. Inmiddels is de boom 27 m hoog en 520 cm in omvang. Een stukje verderop staat het Pelgrimskruis. Het kruis is afgekeken van het Cruce de Ferro op de Spaanse Camino Francès. Het kruis symboliseert het goddelijke, de ring de wereldbol en de drie lelies de Drieëenheid.

Een bordje onderaan de paal waarop het kruis staat herinnert aan erevoorzitter en ideeëngever van de Lutherweg1521, Bernd Rausch, die in 2022 gestorven is.

Burg Herzberg was een militaire burcht. Hier woonde de familie Dörnberg. Hij is grotendeels in verval geraakt, maar je kunt er nog de kerker zien waar mensen werden opgesloten, voor de waterput moet je een lange trap af, en vanaf de verschansing kun je de weide omtrek aanschouwen. Het fraaist blijft echter de kapel waarin familiewapens en grafplaten zijn opgesteld.

Ik was de enige bezoeker maar nu ik hier de lunch geniet komen er meer gasten. De waard vertrouwt me toe, dat hij twee geleden in Nederland was en Scheveningen, Rotterdam en Amsterdam heeft bezocht. 

De afdaling naar Grebenau is lastiger dan de klim naar de top. Ik loop direct langs de bakkerij voor een paar belegde broodjes als avondmaaltijd. 

Hans-Werner leidt me rond en vertelt me van alles over het dorp, over de school waarop hij zat, de Joden in het dorp, de slagerij van zijn vader waarin hij ook zou moeten gaan werken, hetgeen door een rugblessure niet doorging, het punt waar twee beken samenvloeien en dat deel van Grebenau al een aantal heeft blank gezet. Dan gaan we een stempel halen in de Evangelische kerk. De schilderingen op de rand van de balustrade gaan over het oude en nieuwe testament. Op kniehoogte zijn schilderingen aangebracht die doen denken aan het vroege werk van Mondriaan. Na het stempel door de vrouw van de pastoor en een gezegende reis door de pastoor zelf keren we huiswaarts. Dat gaat via het kerkhof waar we Heidi tegenkomen. We praten over grafrechten, in Grebenau blijft het graf 25 jaar in rust, en na nog eens 5 jaar wordt het geruimd.

Thuisgekomen komt Hans-Werner met laptop naar de gastenkamer om samen overnachtingsmogelijkheden en busverbindingen uit te zoeken. Hij laat ook zien wat hij al aan de nieuwe website en app voor de Luther Verein heeft gebouwd. De laptop helpt bij de demo niet mee. Later blijkt dat een volgelopen geheugen te zijn. Het ziet er in ieder geval prima uit.