Dordrecht - Breda 18km 8:30-14:30 zon-bewolkt-buien
Arie wijst me terwijl ik mijn ontbijt nuttig de kortste weg naar de Moerdijkbrug. Dat is al gauw 10 km. Eerst Dordrecht maar eens uit zien te komen. De bekende wijken door, spoorwegen over en onder, wegen over en onder. De A16, wat een verkeer.
Vijf herten staren me aan, meewarig. Ze zullen de kerst niet halen.
Een man met een herder begroet me. De hond komt op me af. Hij doet niets. Dat heb ik meer gehoord. Na een paar keer gebeten te zijn, heb ik het niet zo op deze dieren.
Op de brug staat de windvaan strak. De wind trekt zo hard aan mijn rugzak dat ik regelmatig uit balans raak. Dit is het hoog(s)tepunt van de trip. Ver weg kijken over het water waar we vaak met mijn schoonouders op de Vrouwe Levina gevaren hebben. Op weg naar Zeeland.
Aan de overkant zit een ambtenaar van Rijkswaterstaat in een auto. 'Bootjes tellen', grap ik. Hij lacht en zegt dat ie ook een loper is. De Vierdaagse, dat soort werk. Hij wijst me de weg naar Lage Zwaluwe, waar ik de trein naar Breda wil pakken. Ik wil wat tijd hebben om de binnenstad nog even te bekijken. 'Een kilometer', zegt hij.
Bij het monument van de brug eet ik wat. De eerste versie van de brug is in 1936 geopend door koninging Wilhelmina, de tweede door haar dochter Juliana in 1978 staat er op het bord.
Die ene kilometer blijkt wat langer dan de andere, want ik loop over deze een half uur. Uit de kaartjesautomaat steekt een bankpasje, niet zo slim. Nou ja, vanochtend was ik zelf wat kleding vergeten in te pakken. Gelukkig controleert Arie de kamer altijd, terwijl de gast zijn jas aantrekt. Het kan iedereen gebeuren.
Het gaat druppelen en net als ik in het wachthuisje zit, begint het te plenzen. In Breda geef ik het pasje af en loop door naar het studentenhuis van Charlotte. Leuk, dat heb ik vroeger jammer genoeg niet mee mogen maken. We gaan nog even de stad in voor een poncho en een T-shirt. Die poncho bevalt me niet. Veel te warm.
Sandra en Charlotte maken roti. 's Avonds komt Mark nog de whisky drinken die hij me zondag bij het afscheid heeft gegeven.
ha jan, studeren is vooral afzien hoor (weet ik uit eigen ervaring. geniet van je laatste stappen in nederland ... en dan de wijde wereld in. het weer wordt allengs beter dus dat moet wel lukken.
BeantwoordenVerwijderencharles
Ha Jan,
BeantwoordenVerwijderenalweer de derde dag achter de rug. gaat lekker begrijp ik en je vordert gestaag ( de eerste 50 km achter je).
Hou vol en tot de volgende keer.
groetjes Kors
Goed zo broer. Lekker lopen in de vrije natuur terwijl ik op mijn 60ste nog gebukt ga onder een loodzware werkdruk. Daarbij vergeleken is een rugzak van 14 kilo een peuleschilletje.
BeantwoordenVerwijderenJe verhalen zijn leuk om te lezen, misschien moet je er een boek van maken.
Groeten Henk
Hai Dad!
BeantwoordenVerwijderentrek je het nog een beetje?
Hoorde dat je rugzak wel wat zwaar was, heb je er nog wat uitgehaald of niet?
vandaag in belgie of nog niet?
kus