Abbye de Leffe

Namen - Leffe 25 km 8:20-15:15 bewolkt met zonnetje

Thérèse neemt met een paar zoenen afscheid van me. Ze kijkt zorgelijk. Haar zoon ligt in scheiding en ik denk, dat haar gezondheid te wensen overlaat. Bon voyage. Ultrea. En daar ga ik.
Er is een hardloopwedstrijd aan de gang. ´A Santiago?´, vraagt een loper. ´Mon papa aussi.´ Er komt een stoomloc aan: vier stappen, pffft. Hij gaat nog in het zwart gekleed ook. ´Hoeveel kilometer?´, vraag ik aan toevallig dezelfde loper die nu reeds op de terugweg is. ´15´, is zijn antwoord.
Musée de fraise, wat moet je nou toch van een aardbei laten zien? Dubbele exemplaren, verschillende kroontjes misschien? Die ganzen schijten werkelijk de hele kant onder.
Bij écluse nr. 8 Tailfer past Guppy, een grote boot uit Brugge, maar net in de sluis. Altijd knap hoe de schipper zo´n bakbeest zonder de kant te raken de sluis in manoevreert.
´Ceux qui ne connaissent pas leur histoire, s´exposent à ce qu´elle recomment´, luidt de spreuk van Elie Wiesel. Om de zoveel tegels ligt er zo´n wijsheid. Een jongen vist terwijl zijn moeder lezend toekijkt. ´Wat eten we vanavond?´, vraag ik. ´Nou, de vis hier is niet te eten. De Maas is te vuil´, antwoordt ze. Bij de volgende sluis, ze zijn allemaal in de jaren tachtig gebouwd, heb ik een praatje met een schipper. Waar gaat u naar toe? Rondje België, naar Givet. En jij? Santiago. Die en die ook, waar je zin in hebt. Het is ook alleen voor echte mannen. Hij kruipt bedremmeld achter het stuur, terwijl zijn vrouw gniffelend de tros binnenhaalt.
Weapon is een verzorgd stadje met huizen maatje kasteel.
´Monsieur, pouvez-vous ...´, hoor ik naast me. ´Zeg het maar in het Nederlands, dat is gemakkelijker´, antwoord ik, het gestuntel herkennend. Ja, Dinant ligt daar, op ongeveer 6 km. Mooie fiets. Net nieuw. Hij heeft longkanker gehad. Acht jaar geleden gestopt. De artsen dachten dat hij de nieuwe aardappelen niet zou halen, maar na een operatie gaat alles weer goed. Stuk long weggehaald. Hij is procesingenieur. Daarbij dingen gedaan die hij beter niet had kunnen doen. Als dit rondje België hem bevalt, gaat ie in augustus naar Zuid-Engeland.
´Wilt u wat opschuiven?´, vraag ik aan een man die alles heeft van Dik Trom. ´Zucht, waar ga je naar toe?´ Als ik het zeg, zucht hij nog een keer en kijkt me ongeloofwaardig aan. Hoe wordt al moe bij de gedachte en stapt verdwaasd op zijn fiets.
Als ik bij de Abbye van Leffe aankom, begint het klokkenspel te spelen en slaat de klok drie keer. Een vrouw ontvangt me en in een razende vaart leidt ze me door het gebouw. Na een bad ga ik een kaart kopen voor Leonie om haar te feleciteren met een prima stagebeoordeling. Zo slaagt ze wel voor haar HBO-V. Geweldig toch. Daar word ik blij van. Ook ga ik even langs een pharmacie. Ja là-bas, het doet een beetje zeer bij het lopen. Ze zegt een smerig woord. Dat moet het wel zijn. En even later sta ik buiten moet een cope anal pommade.
Zo nog even een paar foto´s maken van Adolphe Sax, de uitvinder van de saxofoon. Hij is in 1814 in Dinant geboren en in 1894 gestorven.
Om kwart over zes ben ik terug bij de abdij. Net te laat, want tot zeven uur is er een dienst en doet niemand open. Na zeven, niemand reageert, in de kerk niemand, dan maar achterom, niemand, bellen bij een aangrenzend huis. De vrouw is zo vriendelijk te bellen naar de abdij, niemand antwoord, naar de pastoor, geen antwoord. Weer naar de abdij, het is inmiddels goed na half zeven, bellen niemand, hè, hè, eindelijk, er worden twee dames uitgelaten, dan kan ik erin.
Gelukkig er is nog wat van het souper over. Aan tafel zitten wat mensen die een bespreking hebben gehad.