Buzenac-Bas

Vaylats - Buzenac-Bas 22 km 7:20-13:00 zon

Na het gemeenschappelijke ontbijt sta ik vroeg buiten voor een lange tocht. Gezien de weersvoorspelling van onweer wil ik die bekorten, dus het duimpje gaat omhoog. Na een paar auto's is het prijs, een Frans echtpaar in een grote bestelbus moet richting Castelnau. Hij is leraar Frans en heeft in Nederland les gegeven. Behalve de bekende vloek weet hij geen enkel woord. Zij zijn op weg naar huis ergens in het noorden. Ruim 12 km voor Castelnau zetten ze me af, dat is vlakbij de autoweg die zij willen nemen. Met dat hij z'n bus draait, biedt ie me aan naar Flaugnac te brengen. Ja, dan hoef ik vandaag niet meer te lopen. Dat aanbod sla ik dus af.
Eiken, truffels, her en der een huis, wat weiden, maïs, dat is wat ik tegenkom. Castelnau herken ik wel. Ik ben er een paar keer eerder geweest om boodschappen te halen als we bij Jos en Veronica waren. Ik loop de Spar binnen voor wat fruit en drank. Op het plein is zelfs markt. Volgens de kaart kan ik naast de kerk naar beneden, maar dan? Een fietser remt voor mij af en laat me oversteken. 'Daar daat het verder', zegt hij. Als je het niet weet, had je de aansluiting niet gevonden. Nog zes kilometer.
Een vrouw in een auto stopt en begint spontaan allerlei vragen op mij af te vuren. Ook hoe ik denk over de oorlog in Irak en de toestand in Israël. Ja, in principe vind ik oorlog voeren niets, maar kennelijk is het soms nodig.
In de verte zie ik al wat caravans op de heuvel. De karakteristieke schuur met de eikenhouten boog. 'Je bent vroeg', zegt Jos. 'Om je te helpen', antwoord ik. Ze krijgen vanavond 50 mensen te eten. Er is ook muziek bij. Ik zie nog enkele bekenden: de zus van Veronica Ank en met echtgenoot Ed, dochter Mandy en vriendin Sabina.
Even bijkomen. Het begint te onweren en besloten wordt om een grote partytent op te zetten. De meeste gasten zitten wel droog onder de grote kap van de schuur, maar de buitenste niet. Er wordt een paar uur gewerkt om de tafels en de omgeving in orde te krijgen. Dan ga ik maar eens douchen en liggen.
Bij de soundcheck hoor ik al dat de muziek goed is, blues en countryblues. Rag Mama Rag bestaat uit Ashley en Deborah Dow. Hij bespeelt de snaren, zij de mondharmonica's en het wasbord. Dit is muziek, zoals muziek bedoeld is. Eerlijk en puur.
Ik ben ingezet in de bediening en voor een stel amateurs verloopt deze goed. Voorgerecht pindasoep, hoofdgerecht Mexicaanse salade. Ik maak nog enige nummers van RMR mee en dan gaat mijn kaarsje uit. Het nagerecht heb ik niet meegemaakt.