Sahagun zon
Ik heb me wel eens beter gevoeld, helemaal leeg en slap. Claude gaat als een zorgzame vriend naar de apotheek. Het anti-diarreemiddel helpt. Af en toe paar uutrjes uit bed, maar ook veel geslapen.
Claude zegt, dat hij morgen verder loopt en wij elkaar over een paar dagen wel weer zullen zien.
Music was my first love
and it will be my last
Music of the future and music of the past
To live without my music
would be impossible to me
In this world of troubles
my music pulls me through
Wie kent het niet, de wereldhit van John Miles die hij elke Night of the proms in Rotterdam weer speelt.
Het zou een tekst van mij kunnen zijn. Al jong probeerde ik op het harmonium te spelen, op een blokfluit of mondharmonica. Ik vond muziek geweldig. Jammer, dat het geld ontbrak om het beetje talent verder te ontwikkelen. Mijn ouders waren al blij als ze het gezin te eten konden geven, geen verwijten dus. Van muziek zal ik houden tot mijn laatste snik, of het nu oude of nieuwe liedjes zijn, klassiek, Beatles, Bach of blues. Een wereld zonder muziek is ondenkbaar en in moeilijke perioden heeft muziek mij wat licht gegeven.
Op deze tocht heb ik een aantal keren mensen zien genieten als ik wat op een gitaar speelde of op een piano. Zeker van dat laatste kan ik geen hout, maar kennelijk klinkt het aardig of weet ik de juiste snaar te raken. Mensen hebben gezongen, ik denk aan die avond met Karl op z'n mondharmonica, en bij Clara, die in tranen schoot, denkend aan haar overleden moeder. Music is wat mensen grenzeloos bindt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten