Zingen

Puente de Villarente - Valverde de la Virgen 26 km 7:45-15:30 zon

Als je iedereen voor laat gaan, heb je vanzelf de ruimte en de tijd, en zo geschiede. Na een aardig ontbijt sta ik buiten. De weg naar León is niet leuk, industrie, autowegen, lawaai. Een mooi staat ingeklemd tussen zendmasten, klagen zal wel niet geholpen hebben.
In León is de camino door opbrekingen zo slecht aangegeven, dat ik natuurlijk de verkeerde aanduiding volg. Ik tref de Japanners in een bar, ze blijven leuk. Dan wordt het zoeken naar de Kathedraal die in het oude centrum staat. Dat is een eind hier vandaan. De kerk is geweldig met zijn glas-in-lood ramen, beeldhouwwerk en schilderijen. Op het plein tref de Japanners opnieuw, nog een paar foto´s en dan is het in koor ´tot ziens, Jan.´
Bij de touristinfo laat ik me informeren over welke bus er naar een winkelcentrum met een sportzaak gaat. Ik koop er een jas, natuurlijk net niet wat ik wil hebben, maar zonder is het ´s ochtends echt te fris. Het is amper zeven graden. De bus naar het centrum zet me af bij het Plaza de San Marcos waar het pelgrimshospitaal staat, waarin tegenwoordig een luxe parador en het Museo de León in gevestigd zijn.
De wandeling naar Valverde de la Virgen is gewoon verschrikkelijk, al dat verkeer, die industrie en wegen. Morgen komt er nog zo´n etappe.
De herberg ligt aan de drukke weg, veel andere keuze is er niet. Het is er wel gezellig ingericht en er zijn een paar bekenden.
We zitten aan tafel met zes pelgrims, drie Canadezen, een Spanjaard, een Italiaan en ik. Wat spreek je dan, gewoon van alles. Het eten is bijzonder smakelijk en de drank vloeit rijkelijk. De Italiaan begint te zingen, ik spring bij, het klinkt leuk. Ik zing ´And I love her´ van The Beatles, what else, en zo wisselt het af, Italiaans, Spaans, Engels en iedereen brabbelt mee. Wat een gezelligheid en dat zonder een muziekinstrument. Gewoon zes mensen zingend. Tring, broer Juul belt. Ja, het is gezellig, even ergens anders heen, want ik versta je niet. Hij hoort ook dat we het naar ons zin hebben. Hij gaat met zijn geliefde een paar dagen naar Brugge. Even later komen de beheerders van de albergue in Puente de Villarente ook even eten. Iedereen kent iedereen.