Dodenmars

woensdag 20 juli Berkel en Rodenrijs - Reims 8:15 - 16:00 bewolkt

Overbuurman Kors brengt me nar Rotterdam-Centraal. Het is rustig op de weg. We leuteren nog wat over gifschandalen en illegale lozingen. Prima kost om de dag eens vrolijk te beginnen.
Op het bord van spoor 3 staat een trein naar Breda, niet naar Bruxelles. Maar goed dat ik zeer op tijd op het station ben, want mijn trein van 8:55 rijdt niet vanwege werkzaamheden. Een blauwjas vertelt me dat ik die van 8:38 moet hebben en overstappen in Breda. Zo gezegd, zo gedaan. En zo kom ik op de geplande tijd op Bruxelles-Midi aan. Daar ontstaat wat verwarring omdat de trein van 10:37 die nu op spoor 6 staat precies 38 minuten vertraging heeft een daarom mijn trein van 11:15 in de weg zal staan. De verlate trein wordt naar een ander spoor verwezen met een hoop zuchtende mensen als gevolg.
Ik stap volgens mijn kaartje rijtuig 15 in. Op stoel 35 zit echter al iemand en ik neem de vrije stoel ernaast in. Dan onstaat er ineens een stoelendans, kennelijk heeft een aantal mensen eens op hun kaartje gekeken, als ze dat al hebben. Ik schuif door en er komt een Antwerpenaar naast me zitten. Al snel hebben we het over mijn looptocht. Hij loopt zelf ook, meestal in Italië. Ook heeft hij 15 keer de Dodenmars van Bornem gelopen, een tocht rond 15 augustus van 100 km in één etmaal. Kijk dat is wat anders dan er vier dagen over doen. Alhoewel het in 2006 ook anders liep, dan de organisatie had gepland. Daarna wordt op zijn verzoek de Belgische politiek onder de loupe genomen en nog wat van die leuke onderwerpen. Op Paris-du-Nord wenst hij me een mooie tocht toe.
Het is maar een paar minuten lopen naar Gare de l'Est, waar mijn trein naar Champagne Ardenne pas over vijf kwartier vertrekt. Naast me komt een naar bloemen geurend Frans madameke zitten, die de gehele reis in een glossy culinair blad leest. Dit keer geen boeiende conversatie dus.
Als ik uitstap schijnt de zon en het wordt zowaar nog warm. Ik ga lopen naar het CIS, waar we overnachten. Zes km, mooi tochtje om vast te wennen. Lekker weer, die zon op je bol en zak op je bult. Om vier uur zet ik mijn rugzak op de kamer. Reizen is toch vermoeiend, maar tijd om even te liggen gun ik mezelf niet. Eerst de crédencials halen bij de acceuil van de kathedraal. Die is opgeknapt, zonder de steigers van twee jaar geleden kun je de opgelapte stukken goed zien. Alles glimpt weer in het jaar waarin de kerk 800 jaar bestaat. Bij de acceuil ontvangt François me en hij geeft me twee crédentials. Als ik zeg dat ik morgen bij Viviane vraagt hij me haar de groeten te doen.
De binnenstad is trouwens ook enorm opgeknapt. er rijden nu overal mooie trams waar het twee jaar geleden nog een bouwput was.
Wachtend op Claude schrijf ik deze blog. Wat gebeurt er nu: loopt mijn e-reader vast en ben ik heel mijn blog kwijt, zo blijkt na de reset.
Even na zeven belt Claude, hij staat voor de deur van de CIS. Hij is met de tram gekomen, de slappeling. Het weerzien is hartelijk. We eten voor 8 Euro een pizza met wijn en crème brulée. Moe keren we terug, broer Julius en zijn geliefde Neeltje wensen me met een SMS een heilzame reis toe, en even later liggen we op bed.