Sara

vrijdag 22 juli Trépail - Chalons-sur-Marne 26 km 09:00 - 16:00 bewolkt / buien

Na een ontbijt zonder bord dus geklieder op tafel en weer diezelfde grote viskom met thee geeft Viviane ons nog wat aanwijzingen: direct naar Conde en daarna langs het kanaal blijven lopen, dan kom je vanzelf in Chalons. Je snijdt wat af, maar vermijdt ook een weg met veel vrachtverkeer. Eerst wat inkopen oor onderweg en gaan.
Een wat saaie weg. Ambonnay is een rijk Champagne dorp, maar daarna stopt het ineens met de druiven. Veel graan hier. In Conde is het tijd voor het tweede ontbijt ofwel de voorlunch. Voor ons doemt het kanaal op, waar ik de vorige tocht al dromend en genietend de verkeerde kant op liep, met alle belevenissen vandien. Nu gaat het goed: over het kanaal linksaf.
Sara is een Duitse, net van het gymnasium en wil wiskunde gaan studeren. Spreekt Engels, Spaans, Latijn en Oud-Grieks, en inmiddels wat Frans. Slim genoeg dus en wil wat anders dan op het strand van Mallorca liggen.
Er gebeurt werkelijk niets, nou ja, sommigen zullen een zwemmend reetje dat de kant niet op kan komen of en voorbijvarende boot al heel spannend vinden. Voor een doorgewinterde pelgrim moet er wel wat meer gebeuren. Alleen die stortbui die je voelt aankomen, schudt een pelgrim wakker. Regenkleding, wat is dat warm, dan maar weer uit, gaat het weer regenen, enz.
En dan komt Châlons in zicht. We melden ons bij de kathedraal St. Etienne, de verkeerde, maar het stempel is al gezet. Op zoek naar een slaapplaats, de jeugdherberg is wegens verbouwing gesloten, hoorden we. Bij toeristenbureau komen Claude en Sara uit op het Étap hotel voor €43, we moeten er wel voor rijden met bus. Dat is in Châlons nog geen sinecure, want bus 3 blijkt niet onze bus 3 te zijn, die komt over 20 minuten. En net wat ik al dacht: we komen terecht op een industrieterrein, geen gezellige eetzaakjes dus. Ik span een lijn om de was te drogen die nog vochtig is van gisteren. Na de dagelijkse werkzaamheden wil Sara eten bij de Patateríe, let op het streepje. Nou ben ik zo ongeveer allergisch voor patat, want dat heb ik met mijn kinderen genoeg gegeten, maar goed, wij naar binnen. Natuurlijk is het druk, want je kunt er veel eten voor weinig geld. Wat ik krijg ziet er niet uit, een soort burger geplet tussen twee schijven aardappel met een stuk kaas erop. De patat is zo bruin, dat de smaakpolitie deze zeker zou afkeuren, en de salade is ernaast gepleurd. De saus moet het geheel goedmaken. Kortom, inderdaad veel voor weinig, lekker is anders, maar dat staat dan ook bij de uitgang: un autre goût.