Strorollen en -balen

maandag 1 augustus Les Archots - Champlitte 25 km 09:05 - 15:10 zon
Wat een rust vannacht, zelfs de haan neemt het niet zo nauw met de tijd.
De rust wordt stevig verstoord door het woonwerkverkeer. Hier geen wijngaarden en ook het koren heeft grotendeels plaatsgemaakt voor maïs en weilanden met koeien. Ze kijken ons nieuwsgierig aan als we voorbijlopen. In de verte cirkelt een buizerd hoog boven het gras op zoek naar een prooi, terwijl hier beneden een bruine kever me de pas afsnijdt.
Nog 6,7 km naar Grenant zegt een gietijzeren plaat die bevestigd is aan een als schuur gebruikt kerkje.
Tijdens een stop halen Bruce en Jenni ons in en begin ik met Bruce te bomen over strorollen en -balen. Hij heeft ze ook geheel in plastic folie gezien, maar dat zijn volgens mij grasrollen, waarin de eiwitten beter geconserveerd blijven.
In Champlitte vullen we het vocht aan met een alcoholische consumptie, die wordt uitgeserveerd door een vrouw met haren als een nieuw variant bonte specht in de kleuren blauw en rose.
Claude heeft het Office de Tourisme gebeld, madame Guenard weet echter nog niet of we in de gîte voor pèlerins kunnen slapen of in een kamer. Voor de gîte zijn zes pelgrims nodig, en we weten dat Bruce en Jenni wel in Champlitte zullen slapen, maar zeker niet in de gîte. Claude moet haar later terugbellen, en dan is er nog niets bekend. Bij het OdT aangekomen zegt ze, dat we in een kamer tegenover de mairie kunnen slapen. Madame Guenard brengt ons er zelf naar toe. Het gebouw is afbraak, maar de kamer redelijk, twee bedden met een tafeltje en zelfs warm water. Bovendien krijgen we thee en koffie.
Ik had aan madame gevraagd of ik mijn blog mocht bijwerken, geen probeem, en zo zit ik de afgelopen dagen te uploaden en wat e-mails kort te beantwoorden.
Op zich is Champlitte een aardig dorp, maar wat een herrie van dat verkeer en die brommers. Gelukkig kunnen we in het restaurant van het hotel waar Bruce en Jenni slapen, rustig eten. Eerst loopt Claude schaamteloos door als hij hen ziet, de gastvrouw is daar verbolgen over, even later als hij onze tafel aan de hunne wil schuiven gaat ze bijna door het lint.
We moeten er met z'n vieren om lachen en we wisselen onze verhalen uit.