vrijdag 30 september Rome - Berkel en Rodenrijs zon
Ik sta vroeg op, door de herrie van het verkeer was ik al om vier uur wakker en daarna waren het nog slechts hazenslaapjes. Elisabeth is al bezig met het ontbijt, wat hard brood van vorige avond en jam. Om mijn tanden niet te breken doop ik net als de Italianen het brood in de thee.
Als ik wegga is ook Elena op. Ik neem afscheid van hun en Claude, en stap het duister in. Rome zien en dan sterven werd bijna waarheid toen een automobilist pas op het laatste moment voor me remde. Levensgevaarlijk, de vroege ochtendspits in Rome.
De treinreis verloopt vlot en ik mag me een paar uur op Fiumicino vermaken. Een groep van honderd scholieren uit Amsterdam vliegt mee, ze hebben een studiereis gemaakt.
Het weer boven Europa is schitterend, en het uitzicht is mooi. Daar beneden heb ik gelopen.
Mijn dochter Leonie komt net aan als ik mijn rugzak van de band pak.
Binnen zes uur ben ik terug op de plaats waarvan ik 21 juli vertrok.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten