Oorlogshelden

Vr 31 mei Grolloo - Sleen 28 km 8:45-16:30 zon, wind
We ontbijten gezellig met z'n drieën en weer komt het wel en wee van het fietsen en lopen aan bod. 'Ken je diksap?', vraagt Bas. Het blijkt ingedikt appelsap te zijn, dat moet worden aangelengd met water. Hij gebruikt het al jaren i.p.v. sportdrank en het bevalt hem goed en het is bovendien veel goedkoper.
Om 8:45 uur sta ik buiten. Eerst even mueslibolletjes kopen. En dan blijkt Schoonloo via verschillende wegen te bereiken, waardoor ik twee keer door Grolloo loop. Het is zonnig , maar er staat een forse wind waardoor ik af en toe als een windvaan reageer en met de kop in de wind kom.
Tot Schoonloo is het vier km op het fietspad langs de verbindingsweg en daarna nog twee km om op de Tweelingroute te komen die langs het Ellertsveld loopt. Hier liggen flintenwegen, in de wielrennerij beter bekend als kasseienstroken. Bas heeft het er tijdens het ontbijt nog over gehad: Parijs - Roubaix, de hel van het noorden. Zo'n naam verdien je niet zomaar. Ik noem ze altijd knieënmoordenaars en ga daarom maar in de kant lopen.
Een stel pieterpadders bestudeert het boekje, terwijl je geen andere kant op kunt. 'Gewoon rechtdoor', zeg ik en ga d'r op en d'r over. Een stuk verderop lopen een paar antipieterpadsters me tegemoet.
Er ligt een kudde Schotse hooglanders te herkauwen. Er zijn veel jongen bij, terwijl ik er langs loop kijken ze me nieuwsgierig aan. Bij de Kielse kei nuttig ik een uitgebreide lunch. De kei is van graniet, stollingsgesteente van diep uit de aarde, door een gletsjer in de IJstijd aangevoerd uit Zuid-Zweden en een van de grootste in Drente. Een paar km verderop loop ik langs het Pieterpadmonument, ter ere van de initiatoren de dames Bertje Jens en Toos Goorhuis-Tjalma. De Papeloze kerk laat ik onbekeken liggen om langs de tweede Galgenberg te komen.
Voor de 1943 omgekomen bemanningsleden van een Engelse bommenwerper is een monument in het bos opgericht. Jonge mannen die hun leven voor onze vrijheid hebben gegeven. Bedankt jongens!
Ik snij de route wat af, maar moet dan wel over een paar hekken klimmen. Daardoor kom ik langs twee hunebedden in Noord-Sleen. Op een ervan zitten wat meisjes te chillen. Door de wind wordt het koud en ik trek m'n jas weer aan. Bij de bakker koop ik vast wat bolletjes en bij AH een banaan en Cola. Als ik die bij de bakker op een bankje wil gaan nuttigen, zegt de verkoopster dat zij ook Cola hebben en dat het niet de bedoeling is dat ik op de bank ga zitten. Ik antwoord, dat ik zojuist bolletjes heb gekocht en niet wist dat zij ook Cola verkocht, en neem plaats op de bank.
Dat is nog een eind naar nummer 38, de percelen zijn wat groter dan in het westen. Redelijk moe kom ik aan, m'n knieën doen zeer en m'n rechter grote teen is weer bezig. Na een douche kan ik de was doen en een centrifuge gebruiken. Voor jeugdige lezers, dat is een elektrisch apparaat waarmee je was kunt droog slingeren.
Bij Venezia neem ik een bord shoarma de luxe, dat vult goed. Terug in het gasthuis belt Marjolein met de mededeling dat bij haar collega-maatje een ernstige ziekte is geconstateerd. Ze is er erg door aangeslagen.