CCleaner

Ma 10 juni Leuth - Milsbeek 22 km 8:00-15:20 bewolkt, zon
Toos vindt het maar karig: alleen zoetigheid bij het ontbijt. 'Ik loop er al vele jaren op', verontschuldig ik me. Er hangen oude foto's aan de muur. 'Deze is van mijn zus en haar man. Ze is bij de bevalling van het zesde kind gestorven. Toen ben ik met hem getrouwd en hebben we nog vijf kinderen gekregen. Dit zijn de ouders en grootouders van mijn vader.' 'Uw vader en grootvader lijken erg op elkaar', merk ik op. Ze beaamt het. 'De ouders aan moeders kant waren tukkers, stugge mensen. Ik weet er weinig van', gaat ze verder, 'mijn vader is jong gestorven.'
De kerkklok slaat acht uur als ik de hoofdweg op loop. Aan het einde van het dorp gaat de route langs een boomgaard richting Zyfflich. Er wordt €50.000 uitgeloofd voor een boomknakker. Brug de Boog vormt al eeuwenlang de verbinding tussen Leuth en Zyfflich. Ik loop weer in Duitsland. De grote St. Marinuskirche domineert het plaatsje. Een paar km verder schamp ik Beek en gaat het pas steil omhoog naar de Duivelsberg (76m). Het uitzicht wordt grotendeels belemmerd door bomen. Tot 1949 was de berg Duits. De naam is afgeleid van Duffelt. Ook deze hoogte is een stuwwal, die in de IJstijd ontstond. Op de landtong bouwden graaf Balderik en geliefde Adela van Hamaland rond 1012 hun burcht Mergelpe. Chinese vrouwen plukken alle toppen uit de varens. Zit hier ook verboden spul in of is het eetbaar? Even verder staan borden om een weiland: Honden aan de lijn, niet in de wei i.v.m. neospora.
Vlak voor Groesbeek kom ik op de Zevenheuvelenweg terecht waar ik 45 jaar geleden de Vierdaagse van Nijmegen liep. Ik kan me er weinig van herinneren. Een foto als aandenken toont jongemannen in een groen PTT-shirt met witte kraag die het koud hebben.
In Groesboek loop ik langs een terras en zie mijn tennismaatje Chris die een paar dagen gaat meelopen met een telefoon in z'n hand. 'Dat hoeft niet meer, ik ben er al', zeg ik. Hij is verbouwereerd en weet niet of hij de sms nog naar me zal sturen of niet. Hij zit aan de koffie met croissant, wat een luxe, en ik bestel een cappuccino met appelflap. Even bijkomen van de reis en de 12 km. Het is één grote puinhoop in Groesbeek, de straten liggen open, gebouwen worden gesloopt, verkeer stagneert, hekken en sleuven overal. Buiten Groesbeek bel ik de gastvrouw, ze neemt niet op, dus ik spreek de boodschap in dat ze de vis al vast in de pan kan doen. Even later komt een smsje terug.
Klein Amerika is een wijngaard, er zijn er meer, 10 ha druiven, en eenmaal per jaar zijn er wijnfeesten. Ook Chris mag aan het hoogteverschil proeven, we gaan de Kiekberg van 76 meter en de St. Jansberg van 66 meter op. 'Stuwwallen', merkt hij op.
In Milsbeek komt een auto ons tegemoet, raampje open, 'jullie zijn mijn gasten', zegt de vrouw, 'ik wilde net m'n hond uitlaten, maar dat doe ik dadelijk wel, volg me maar naar huis.' Ze toont ons een gezellig ingericht verblijf en biedt wat te drinken aan. We gaan achterin de tuin zitten, dat is een wandeling van een paar minuten. Wat kunnen mensen toch vervelend leuk wonen. Na een poosje komt ook Theo thuis van z'n werk in de papierfabriek. We kletsen over de cursussen die Titia geeft aan managers te paard, of liever gezegd hoe je managers laat ervaren hoe een beest op hun gedrag reageert, en paarden zijn daar heel eerlijk in. Eigenlijk hebben we het over zoveel onderwerpen, dat het te veel is voor deze blog.
Dan is het tijd om te eten. Ze heeft vis bereid met bospeen en gebakken aardappelschijfjes. Dat is heerlijk na een tomatenminestrone met mozzarella en een toefje peterselie. De zoete meloen maakt de maaltijd compleet. Hierna volgt de avondwandeling met DJ de hond in natuurgebied de Bruuk. Er staan veel orchideeën en moeraskartelblad. Chris is in z'n nopjes. Hij vraagt een natuurgids wat het verschil tussen de breedbladige en de gevlekte. Daar draait de man omheen, je hebt er een loep voor nodig om het verschil te zien. Wij moeten daar hartelijk om lachen.
Eenmaal thuis volgt de koffie. Er staat een gitaar van Theo, waar al een jaar niet op gespeeld is. Ik stem hem min of meer en probeer er wat klassiekers uit te ontfutselen. Titia zingt mee, ze heeft vroeger gezongen en verschillende instrumenten gespeeld.
Hierna is het tijd voor de computer. Ik wil mijn blog bijwerken, maar de pc is als een escargot op een teerton, hetgeen me op lange wandeltochten bekend voorkomt. Ik bied aan hem op te schonen en installeer CCleaner. Die haalt 6 GB aan bestanden weg, dat geeft lucht, maar het is al laat en de blog voor wat hij is, morgen meer.