Oorlog

Zo 19 april Renkum - Arnhem 25km 9:00-15:10 zon
Frans doet de gordijnen open en wenst ons goedemorgen. We nuttigen een eenvoudig maar voedzaam ontbijt. Leonie vraagt naar de uitslagen van de waterpolowedstrijden. 'Alles verloren', zegt Frans beteuterd.
Frans loopt met ons op om de hond uit te laten en ons de weg te wijzen. Steeds rechtdoor, dan kom je op de Kerkweg. En daar staan we dan ook een minuut of tien later. Het kerkje van Heelsum staat op de heuvel. De routebeschrijving is onnodig ingewikkeld. In feite moeten we met een slinger onder de A50 door richting Kasteel Doorwerth. We bekijken de binnenplaats waar een eeuwenoude Robinia staat en de buitenkant. Het kasteel is nog niet open voor bezichtiging.
We gaan op zoek naar de uitkijktoren Boersberg, maar zijn al te ver doorgelopen als een vrouw ons zegt dat ie een kilometer terug staat. Ze geeft aan hoe we naar Heveadorp moeten lopen. Wederom een mooi bosgebied met behoorlijke hoogteverschillen. Op een bankje bij het uitzichtpunt rusten we even uit genietend van het mooie panorama.
Hoewel we redelijk dicht bij de Nederrijn lopen, hebben we er geen zicht meer op. In Oosterbeek is tijdens operatie Market Garden in september 1944 heftig gevochten. Market Garden bestond uit een grootschalige luchtlandingsoperatie (Market) en een grondoffensief vanuit België (Garden). Britse, Poolse en Amerikaanse luchtlandingstroepen zouden belangrijke bruggen over Nederlandse rivieren innemen, waarna grondtroepen via deze bruggen snel zouden kunnen doorstoten naar het IJsselmeer. Daarmee zouden de Duitse troepen in het westen van Nederland in de tang zijn genomen en was er tevens de mogelijkheid om naar het oosten door te stoten, waar het Ruhrgebied lag. De gehele mislukte echter jammerlijk, met vele gesneuvelde mannen en de hongerwinter tot gevolg. Het ereveld en het Airborne Museum Hartenstein zijn daar getuigen van. In het museum wordt met film, foto's en oorlogsmaterieel getoond hoe verschrikkelijk allemaal was. Leonie is wederom danig onder de indruk.
Na een bezoek aan het ereveld dat een kilometer van het museum af ligt, maken we ons op voor de finale van deze tocht. Met een muntthee en cola vullen we het vocht wat aan op een terras langs de weg. 'Ik krijg nu meer fijnstof binnen, dan tijdens de gehele looptocht', zeg ik tegen Leonie.
We snijden een stukje af en komen op een mooie beukenlaan. Die machtige bomen vindt Leonie wel imposant. Dan komen in Park Zijpendaal, genoemd naar het kasteel wat er staat. Het is een fraai park met veel reliëf. Ik had me een westers vlak park ingebeeld. Er zijn door het mooie weer veel mensen op de been. We bekijken het beeldje van Audrey Hepburn. Niet mooi gesneden en dan die holle ogen, nee, dat kan beter. Een stukje verderop zwaait prof. Lorentz ons toe.
Op het megalomaan grote station in aanbouw spreekt Leonie haar teleurstelling uit. Nu is het in een keer over. 'Ja', zeg ik, 'zo gaat het altijd. Hoe ver je ook loopt. Bij het eindpunt is het ineens voorbij.'
In de trein doet Leonie haar schoenen uit en laat ze haar voeten bijkomen. Ze heeft een paar blaren. De trein brengt ons snel in Rotterdam, waar we afscheid van elkaar nemen. Vriend Wouter haalt haar op.