Wegenwacht

Wo 15 april Hilversum - Zeist 25km 9:10-15:25 zon
Esther bedenkt reizen. Gisteren vertelde ze bijvoorbeeld over een reis in Marokko met speciale wandeltochten voor de liefhebber. Zij en Gert hebben al veel van de wereld gezien. Zij geeft ons een visitekaartje van haar bedrijf.
We bedanken haar hartelijk voor de leuke gesprekken en de gastvrijheid. Eerst wat mueslibolletjes halen bij bakker Bart, want daar zijn ze het lekkerst. Dit wordt bevestigd door de bakker.
Via een van de oude schapenpaden, in dit geval de Soestdijkerstraatweg, verlaten we de stad. Vandaag ligt de route min of meer zuidoost en zuid, dus de zon vol in het gezicht. In Lage Vuursche lopen we langs het hek van kasteel Drakesteijn. De prinses laat zich niet zien, evenals het kasteel. Er zijn veel terrassen en omdat het koffietijd is nemen we er een met een punt.
De Utrechtse Heuvelrug is bezaaid met bomen: oude beukenlanen,  eiken, dennen enz. Mooi, maar verder is er niet veel over te melden. Ook komen we nauwelijks mensen tegen.
Zeist is een moderne plaats. We komen door de Slotlaan, een winkelstraat met gezellige terrassen. En omdat de tocht hier eindigt, mogen we aan het bier. Aan het eind van de Slotlaan ligt een ... slot, en wel Slot Zeist. Er vlak voor liggen het broeder- en zusterhuis van de Hernhutters, een protestantse geloofsbeweging die haar naam ontleent aan het Saksische dorpje Hernnhut (onder de hoede van de Heer). In het slot worden cursussen gegeven en congressen gehouden. Het is nu niet open voor bezichtiging.
Hans wil vanavond naar Spaanse les en daarom moeten we bijtijds eten, maar nu is het nog te vroeg en we gaan een uurtje voorbijgangers staren. De Chinees biedt een Indische rijsttafel voor twee personen. Weggespoeld met pils en koffie staan we om 18:15 uur weer buiten. Op naar ons gastadres, een kilometer lopen.
Janet en haar man zitten in de achtertuin. Ze vraagt wat we willen drinken. Er ontstaat een leuk gesprek. Zij hebben tien jaar in Kopenhagen gewoond. Zij is antropologe en hij werkt voor de EU, regelgeving en normering op milieugebied, zoals waterkwaliteit.
Hans heeft onderwijl zijn motorpak aangetrokken en probeert zijn motor te starten, maar zonder resultaat. Hij belt de Wegenwacht die na nog geen kwartier ter plaatse is en met een starthulp de motor start. Na een bedankje stapt Hans op de motor en weg is ie. Ik heb gezien hoe de wegenwachter de startkabel oprolt en vertel hem dat hij er bij iedere slag een kink indraait, waardoor de kabel uiteindelijk breekt. Daarna doe ik hem voor hoe hij dat kan voorkomen. Ja, dat kon ik als geluidsman niet laten. Hij blijkt ook te lopen. De Nijmeegse Vierdaagse en de Dodenmars van 100km in België. We praten nog wat en dan gaat hij naar de volgende pechvogel.