Chem trail

Di 14 april Nederhorst - Hilversum 15km 9:25-15:20 zonnig
Prima geslapen op het eiland. Wat een rust en 's ochtends die vogels. Yvonne serveert een eenvoudig maar goed ontbijt. Hans verorbert mijn eitje ook. Ik schrijf een uitgebreid bedankje in het gastenboek. De schoenen gaan aan en we hijsen de rugzakken om. Yvonne roeit ons weer naar de overkant. We bedanken haar hartelijk voor de gastvrijheid.
We lopen de Dammerweg weer af en vervolgen onze weg op het pad richting Akkerveense plassen. Prachtige omgeving. We passeren de drie huisjes waar de voorouders van Yvonne als palingvisser woonden. In de verte rijst de zendtoren van Hilversum op. In de gebouwen daarbij heb ik in de jaren 90 gewerkt.
We nemen koffie met appeltaart op aanraden van Yvonne bij Natuurmonumenten in 's Graveland. De route vervolgt door een bebost gebied richting Hilversum. Als we van de lunch proberen te genieten,  stopt een vrouw op een fiets voor ons en begint uitgebreid over chem trails te praten. Dat zijn vliegtuigstrepen hoog in de lucht. Na de tweede volzin haak ik al af, terwijl Hans een levendige discussie met haar begint. Zij draaft in alles helemaal door. En de gemeente werkt ook niet mee. Hans krijgt nog een soort visitekaartje van haar. Als ze na geruime tijd eindelijk weer opstapt, grap ik tegen Hans dat ik ook wel eens een chem trail achterlaat.
Het centrum van Hilversum is foeilelijk. Wat een schril contrast met de villawijk die we net achter gelaten hebben. De architectuur sluit totaal niet op elkaar aan en al dat verkeer. Deze streek was vroeger arm. Schapen was het enige wat er groeide. Je kunt de toevoerwegen naar de brink nog zien. Daar aangekomen is het tijd voor aanvulling ons vochtniveau. Dat doen we bij de boekwinkel annex cafetaria. Bij het weggaan vraag ik aan de bardame of de massage inclusief is. Nee, zegt ze lachend. Hans staat in een boek over het menselijk lichaam te bladeren als ze weer buiten komt. Ik probeer weer: 't is deze spier. Ze verslikt zich van het lachen.
We brengen een bezoek aan het museum waar een fototentoonstelling blijkt te zijn van de stad in WOII en de ellende in Syrië. Wij hadden een andere collectie verwacht.
Op weg naar het gasthuis lopen we de gastvrouw tegen het lijf. Jullie komen vannacht bij mij slapen, schat ze in en wij beamen dat. Ze moet boodschappen halen. Wij doden de tijd op een terras en het tappen van geld.
Als we aanbellen doet ze open. Willen jullie wat drinken of zal ik jullie de kamer laten zien, vraagt ze. En zo zitten we aan tafel gezellig te praten onder het genot van een bak thee. Een uurtje later begint Els met het snijden van aubergines en courgettes. Ze klaagt dat het mes zo bot is. En zo sta ik even later het mes te zetten. Dat snijdt beter, bedankt ze me. Gert komt thuis en biedt ons een glss wijn aan. We prsten ovrr de architectuur van Hilversum, wandeltochten en de wereld. Dat gaat verder aan tsgel waar een prima vegetarische lasagne klaar staat. Uiteindelijk gaat het over ouderenzorg waar ze door de moeder van Gert mee te maken hebben. De term onderbeurtje wordt uitgebreid besproken.
Tegen kwart voor elf vindt iedereen het welletjes en wijst Els ons de slaapkamer.