Di 5 mei Fuente de Cantos - Zafra 26 km 8:05-14:10 zon
Gisterenavond hield de man o p het bed onder mij ons al geruime tijd uit slaap met het inpakken van zijn rugzak en vervolgens het luisteren naar zijn radio, totdat Riecky er wat van zei. Vannacht vond hij het nodig luid te snurken en troefde daarbij zelfs Kees af. Uiteindelijk ben ik maar bij de dames gaan liggen, voor de duidelijkheid in een apart bed. En vanochtend zeer maakte hij ons met zijn vertrek wakker. Hij heeft geen woord met ons gewisseld. Ja, je hebt er solisten bij. Wij staan op als het licht is en lopen om 8:05 uur buiten. Fuente is geen leuk dorp, eerder ongezellig en lelijk. Het is fris, zelfs koud te noemen. Vandaag dalen we grofweg, maar dat wil niet zeggen dat we geen hoogtemeters maken. De zwarte Osborne stier staat fier bovenop de heuvel en steekt fel af tegen de blauwe lucht. De klaprozen zijn dieprood. Ik loop al een paar uur op een steenslagpad, dat zich door het land slingert. Als ik al een tijdje zit, komt John-Joe er bij zitten. 'Ik zal niets zeggen', zegt hij als hij me ziet schrijven. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Hij heeft mijn kompanen een kilometer terug gezien. Zijn schoenen zijn gisteren geplakt, want de zijkanten van zolen lieten los. Nu kunnen ze er weer even tegen. De hoogspanningsleidingen zingen, wat wil zeggen dat er een hoop vocht in de lucht zit. Ooievaars hebben bovenop een mast een nest met jongen. Pa komt er net aan en kleppert luid. Een paar dagen geleden vroegen we ons af, hoe ze elkaar herkennen. Door verschillend geklepper, een soort Morsecode, was eenvoudig de veronderstelling van Ben. De rode aarde met kaarsrechte lijnen van druivenstronken steken prachtig af tegen de blauwe lucht met zware witte wolken. In Puebla de Sancho Perez tref ik Jesus, Paddy en Alain. Ik koop wat bij de supermercado en eet dat op een bankje op. Na drie kwartier zijn Ben en Kees nog niet gearriveerd terwijl John-Joe ze voor zich heeft gezien. Ik besluit verder te lopen. Zafra toont zich met een hakenkruis en Neo Naci op een muur niet van zijn beste kant. Onbegrijpelijk dat er nog steeds mensen zijn die die tijd idealiseren. En dat ik dit juist op onze bevrijdingsdag moet zien. De plaats heeft een aardige Plaza Grande met terrassen. Ik ga naar de Convento om een bed te boeken. Na een opfrisbeurt ga ik terug naar het Plaza, waar ik aanschuif bij Jesus en Alain en wat te eten bestel. Alain spreekt goed Spaans, omdat hij zich in de geschiedenis van zijn Spaanse voorouders heeft verdiept. Het is koud in alleen een overhemd en ik ga terug naar de herberg voor warmere kleding. Als ik later weer buiten loop, zie ik Ben en Kees. Ze zijn ook in de Convento geweest en hebben naar mij gevraagd, maar de waard spreekt alleen Spaans en ze begrepen elkaar niet. Na een pint spreken we af op het plein om zeven uur. Bingham heeft de snooker partij tegen Murphy gewonnen met 18-15. Hij heeft daarmee 400.000 pond gewonnen en is naar de tweede plaats geklommen. Even na zeven uur staat de Nederlandse ploeg op het Plaza en gaat op zoek naar een restaurant. We komen uiteindelijk aan de andere kant van het dorp uit. De keuken gaat echter pas om acht uur open, dus eerst een tinto de verano voor iedereen. Aan tafel komen de bekende onderwerpen weer aan bod. De firma in oprichting weet de order uit te breiden met een onderzoek naar water en elektriciteit.
dinsdag 5 mei 2015
Neo Naci
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten