vrijdag 22 mei 2015
Spaghetti
Vr 22 mei El Cubo - Zamora 32 km 6:45-13:30 zon/wind
Het is koud. Al een paar dagen draag ik de hele dag een lange broek en een jas. De wind blaast guur uit het noordoosten.
Nils en ik lopen kilometers langs de niet meer gebruikte spoorlijn. De omgeving is mooi, zeker hoe de opkomende zon er over strijkt. Zacht glooiend gaat het. Op de akkers staat graan en af en toe wijnstokken. We komen op hoogte en zien en fabuleus lijnenspel met gekleurde vlakken. Een vos heeft een deel van zijn vacht aan het prikkeldraad achter gelaten.
In Valdenueva komen we na 2,5 uur lopen bij met een grote koffie en een broodje. Nils vraagt, waarom ik zo stil ben. Nou enerzijds omdat ik even bij wil komen en anderzijds omdat ik vind dat je niet alleen moet praten om geluid voort te brengen.
Nog 18 km te gaan. Dit deel van de tocht is minder. Dat is meestal als je een stad nadert. Nils loopt ietsje uit. Dat gebeurt altijd, al is het alleen al vanwege een plasstop of een foto. Als ik verderop wat wil eten verdwijnt hij definitief uit zicht.
Ik kan Zamora zien, aanraken zelfs, maar het duurt nog twee uur voor ik bij de herberg ben. Calzado, vraagt een onbekende Spanjaard. Ja, een beetje, antwoord ik. Over een half uur gaat de herberg pas open en er verzamelt zich een aantal pelgrims. Michael is door de moeder van Fernando naar het ziekenhuis in Zamora gebracht. Hier is hij vertroeteld door zes verpleegsters en drie artsen. Met beide voeten in het verband mag hij morgen verder lopen.
De dames van de herberg openen de deur op de Spaanse tijd. Daarna wordt iedereen apart de huisregels uitgelegd en gevraagd naar hun paspoort en credencial. Het duurt en duurt.
Ik loop met Michael naar el Castillo en de kathedraal. Een paar jaar geleden ben ik hier met mijn eega geweest en herken de stad. Wij komen in een bar terecht. Michael heeft zoveel met mij gemeen, ongelooflijk gewoon. Ik treed hierover om privacy redenen niet in detail.
Paolo kookt voor ons, Alberto, Marcello, Gilbert, Michael en mij, een heerlijke spaghetti. Tijdens de bereiding en na het eten speel ik gitaar. Paolo geniet ervan, hij is dj geweest. Alberto doet een dansje.
Ns de afwas bepalen we de route voor de komende dagen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten