Voor het zingen

Zo 14 juni Madrid zon
Lekker laat opstaan en dan de door Marcello aangegeven punten gaan bekijken, dat is het plan. Ondanks dat het buiten een behoorlijke herrie was van al die terrassen heb ik toch redelijk geslapen. De dag begint al wel weer vroeg of eindigt nacht laat, want er komt weer/nog veel geluid van buiten.
Ik loop via Puerta del Sol, Plaza Mayor en Calle Toledo richting de gelijknamige poort. Meestal komen op het Plaza Mayor de grote oude verbindingswegen naar de omliggende plaatsen uit, Toledo, Segovia met een fraai Romaans aquaduct, Atocha en Alcala. En passant heb ik de kerk van de patroonheilige van Madrid bezocht, en ga nu naar de Puerta de Toledo, een monumentale toegangspoort vanuit Toledo tot de stad. Om er wat foto's van te kunnen maken, kom ik langs een bar waar ze een desayuno met twee tostados en een cafe con leche voor €1,80 hebben. Dat heb ik nog nergens in Spanje meegemaakt en het is geen rommel.
Marcello raadde me aan de basiliek van San Francisco te gaan bekijken. Ik ben toch in de buurt, dus ga er langs. Ik dacht gisteren al het gebouw te herkennen en het klopt. Toch ga ik naar binnen. Er is een mis aan de gang en ik neem plaats op een bank. Het interieur van de kerk is overweldigend mooi. Alle muren en plafonds zijn beschilderd. In de rondte staan beelden van de twaalf discipelen. Ik kijk uit op dat van Andreas en zie tegelijk waarom de kruizen bij spoorwegovergangen naar hem genoemd zijn. De priester houdt vol vuur een preek. Aan de intonatie kun je horen dat hij een boodschap heeft waar hij achter staat. Dan wordt er een lied gezongen op de melodie van Blowing in the wind. Gold old Bob zal die toch niet gejat hebben? En wij maar denken, dat hij zo origineel was. Een aantal mensen verlaat voor het laatste lied wordt gezongen de kerk. Ja, dat moet je nooit doen, want dan mis je altijd wat. In dit geval prachtig orgelspel. Door de parabolische muur achter het orgel worden de klanken de kerk in gestraald, met een prachtig geluid tot gevolg. Het is jammer, dat ik naar mijn volgende afspraak, het Monesterio, moet, want de organist heeft er zin in.
Als ik buiten op de rondleiding door het Monesterio Descalzas Real zit te wachten en alvast wat aan het schrijven ben, zie ik in mijn ooghoeken een donkere man naast me komen zitten. Terwijl ik mijn mobieltje sluit en opsta, noemt de man mijn naam. Het is Kenneil, wat een toeval. Ik raad hem aan een kaartje te kopen voor morgen, want vandaag is al volgeboekt. Morgen gaat hij echter terug naar de VS en we nemen voor het laatst afscheid. Ik wens hem het beste toe met zijn studie en leven. Het Monesterio was vroeger onderdeel van een paleis van Felipe IV. Zijn vrouw heeft het later in gebruik genomen als klooster. Er hangt een schat aan oude religieuze kunst in de vorm van schilderijen, fresco's, wandtapijten en beelden. De gids vertelt erover. Na een half uur merk je dat de jaartallen een beetje te veel worden. Uniek, gewoon doen als je in Madrid bent.