HSL

Za 13 juni La Coruna - Madrid bewolkt/zon
Vandaag staat me een treinreis te wachten van 6,5 uur. Je bent sneller de oceaan overgevlogen. Ik ben al vroeg wakker en na het ochtendritueel neem ik afscheid van Guy. Het is maar goed dat ik hem wakker heb gemaakt, anders zou hij z'n bus van 14:00 uur nog missen. Mensen met slaapproblemen kunnen bij hem een cursus volgen. De leraar moet tijdens de les wel uitkijken niet zelf in slaap te vallen. Goed, we hebben een leuke week met elkaar gehad. Ik loop naar het station, een wandeling van 1,5 km. Daar aangekomen bekijk ik van welk spoor de trein naar Madrid vertrekt en ga vervolgens naar een bar in de buurt om een desayuno te nuttigen. De tv laat overstromingen zien in Catalunia en voorspelt ook voor Galicia regen. Er staat een rij poortjes zoals op de stations in Nederland, maar toch is er een beambte die het kaartje voor de scanner houdt. Het is in ieder geval een werkloze minder. Net als bij vliegen wordt ook hier de bagage doorgelicht. Omdat niet aangegeven is wat de volgorde van de wagons is, ga ik halverwege het perron staan. En als de trein voorrijdt moeten veel mensen een eind lopen omdat ze verkeerd hebben gegokt. Kijk en dat is nog eens een hsl, gewoon heel snel van de ene naar de volgende stad. Daar kunnen ze Nederland van leren. Mooi ingerichte comfortabele wagons met video en koffieservice. Alleen wifi ontbreekt. De controleur vraagt niet aan iedereen het kaartje, maar controleert met behulp van een tablet welke stoelen bezet zouden moeten zijn. Zit iemand op een niet juiste plaats, dan vraagt hij het kaartje. En dat is toch wel weer een erg passagiersvriendelijk systeem. De reis gaat minder snel dan hsl doet vermoeden, soms doet de trein zijn naam wel eer aan, maar grote stukken is het een gewone sneltrein. En bij sommige stations staan we gewoon lang te wachten. Maar goed, even na drieën stap ik op Madrid-Chamartin uit. Hier wacht Marcello op me. Hij wil me de interessante punten van de stad laten zien, wetende dat ik al een paar keer in Madrid ben geweest. Met de auto rijdt hij door de buurt met de banken, de ministeries, langs de oude stadsgrenzen enz. Daarna zetten we mijn rugzak bij het hostal af en gaan we lopend door het centrum en ver daar buiten. Hij wijst me vele bezienswaardige punten aan en vertelt erover. Hij moet bekennen, dat ik al aardig met de stad bekend ben. Na zoveel uur informatie en een behoorlijk lange treinreis ben ik wel toe aan een versnapering. Die nemen we even buiten het Plaza Mayor. Marcello tekent alle punten nog op een plattegrond in en daarna lopen we terug. Ik bedank hem voor alles wat hij me verteld heeft.
Na een korte siësta ga ik weer naar het centrum. Het gonst van de mensen. Ik loop de FNAC, een enorme boeken- en elektronicazaak, in. Er staat een band te spelen, op zich wel goede, wat experimentele muziek. Jammer, dat het lijkt of de zanger met z'n hand voor zijn mond zingt, zo dof klinkt zijn stem. Ja, dat heb je als geluidsman: het kan altijd beter.
Op straat zijn ook artiesten te zien en horen, zoals een gitarist en danseres, en levende standbeelden die lijken te zweven. Daarna ga ik alleen eten. Ik weet uit ervaring dat dat wat minder gezellig is. In mezelf praten is ook zo wat.
Op de terugweg naar het hostal, Marcello had me er al voor gewaarschuwd, bieden in sommige straten dames hun diensten aan. Dat heb ik weer. Het is trouwens niet stil op straat, er lopen juist heel veel jonge mensen en de terrassen zijn afgeladen.