Goed of slecht

Ma 18 april Quentar - Granada 20 km 08:10-14:30 zon, bewolkt, zon
Met 'Bon camino et au revoir' neemt de leuke Française afscheid. Dat soort dingen ga ik dadelijk met de anderen missen.
Het desayuno bestaat uit twee tostados y mermelade en te. Op de TV staat het nieuws op, waarbij er met gebarentaal wordt ondertiteld. Dat lijkt me in het Espagnol rapido een hels karwei. Ik denk dat er ook woorden worden weggelaten.
In Dudar staan twee paarden aangebonden aan een raamrooster. Een probeert zich los te knagen. Een stukje verderop is een washuis met vier wasbakken, die misschien nog wel worden gebruikt. Het is van oudsher een ontmoetingsplaats voor vrouwen. Voor een cortado is het nog te vroeg, ik ben net vertrokken.  Maar dan ben ik wel tot Granada, 15 km van hier, aangewezen op mijn water. Na een paar kilometer en 150 meter hoogte kan ik de stad al zien, drie uur hier vandaan.
Boven de bergtoppen komt een donkere wolkenmassa opzetten. Niet weer, he? Links van me zie ik de besneeuwde toppen van de Sierra Neveda steeds meer naar de achtergrond verdwijnen. Over een paar dagen zal ik ze niet meer zien.
Gelukkig komt de zon er na twee uur weer door. Ik daal langzaam af en loop tussen de velden met bloemen in allerlei voorjaarstinten. Mijn lieveling is toch wel het klaproosje. Hier zijn ze donkerrood. Het is een meegaand bloempje, elk zuchtje wind brengt hem in beweging. Links ruist het water in een beek. In deze omgeving denk ik dan meteen: In 't groene dal, in 't stille dal enz. Iets voor de ouderen. Op de camino gebeurt van alles, zo kom ik oog in oog met een paddenpaar dat ongegeneerd de liefde bedrijft. Een klein vitaal mannetje op een brede moeke. En dat kan wel een dag of langer duren. Dat is wat anders dan.
Vlak voor Granada loop ik door een dorp waar de gitanos wonen. Er zijn heel veel zaken waar flamenco muziek live wordt gespeeld.
Links boven me torent het Alhambra, een bouwwerk of beter gezegd een verzameling bouwwerken, uit de tijd van de Moorse overheersing. Over een paar weken zal ik het met Leonie bezoeken. Ja, de kaartjes zijn besteld, anders kom je er niet in.
Dat treft, allemaal restaurants die uitkijken op het Alhambra en ik heb honger. Een zanger/gitarist zingt wat Engelstalige liedjes, maar doordat hij niet overtuigend overkomt vangt hij maar weinig geld. Even later komt een companiero van hem het dunnetjes overdoen en schreeuwt de liefde en bijbehorende smart uit zijn longen. Ik heb zijn collecte niet afgewacht, het werd me teveel.
Via de info kom ik bij de kathedraal. Nu kom ik voor het stempel, over een paar weken ga ik met mijn dochter naar binnen, zeg ik tegen de kaartjesverkoper. Naast de kathedraal staan kramen met allerlei specerijen en thee. Aan de andere kant zit een knaap op een metalen bol met holletjes erin esoterische muziek te maken.
Op naar Residencia Ziri. Ik heb gisteren telefonisch een nacht bijgeboekt, want via internet kon dat niet. Alleen, er zit nu een andere vrouw achter de balie en mijn extra reservering is nergens vastgelegd. Uiteindelijk blijkt het geen probleem.
Na mijn opfrisbeurt vraagt Ben of het slecht weer is. Dan ontstaat er een levendige discussie over goed en slecht, en zelfs Eva en de appel worden er bij gehaald. Want toen zijn de begrippen goed en slecht ontstaan. Omdat Ben niet goed het onderscheid aangeeft, moet hij morgen zelf maar beoordelen wat hij van het weer vindt.
Voor het avondmaal kom ik terecht in een moderne zaak waar het wereldkampioenschap snookeren 2016 in de Crucible. De partij van Selby tegen Milkins in de best of 19 staat het bij rust 7-2. Selby is een tandje te sterk voor Milkins. De partij van O'Sullivan tegen Gilbert, een Belgisch talent, wordt beslecht met 10-7. Ronnie laat met een gemiddelde pottijd van 14 seconden even zien wat snelsnookeren is.