Verveling

Za 7 mei Medellin
Lekker zo'n tweepersoonsbed, dat is leuker dan een lits-jumaux met een afstandelijke naad erin.
Vandaag heb ik een rustdag in Medellin, niet gepland, maar ik heb wat dagen over voordat ik in Sevilla moet zijn.
Micaela praat Frans tegen mij. Haar grootmoeder was Française en zij spreekt de taal liever dan het Spaans. Ze heeft ook meer trekken van haar Franse wortels, dan haar Spaanse. Bijkomend voordeel is, dat ik het Frans toch wat beter beheers en weer kan oefenen.
Vanmiddag komen er Engelse gasten bij. Ik mag het met hun niet over de prijs hebben, want voor pelgrims is die lager.
Als ik in haar woonkamer even van haar computer gebruik mag maken om het buskaartje voor woensdag af te drukken, busbedrijf Alsa doet nog niet aan elektronische tickets, begint mijn neus op te spelen. Al snel merk behalve de hond nog een bos katten op.
Ik loop de brug eens op, nog een keer langs de oud Romeinse bouwwerken, de grote kerk van Santa Cecilia, het grote plein over, om uiteindelijk in een bar café con leche te drinken en het boek Bot van Charles den Tex uit te lezen. Het meisje in de supermercado probeert weer wat Engels op me. Gisteren zei ze het bedrag in die taal en vroeg of dat goed was. In Spanje is het moeilijk een andere taal te leren, want als je er door je werk niet mee in aanraking komt, dan bestaat je wereld uit Spaans. Films zijn allemaal nagesynchroniseerd en op de radio hoor je veel Spaanstalige liedjes.
En dan, wat moet ik verder met de dag? Thuis verveel ik me nooit en ben ik altijd met iets bezig, ik moet er niet aan denken dat je iedere dag na een bakje koffie en je krantje niet meer weet wat je moet doen, maar hier is dat toch lastiger. Ik lummel de dag door.
Aan het eind van de middag komt een ouder Frans echtpaar ook in het gasthuis. Onder het avondmaal vragen ze mij van alles over het lopen. Ze komen zelf uit de buurt van Parijs en trekken met de auto door Spanje en Portugal.
Om de avond wat te veraangenamen kijk ik tv op mijn mobieltje.