Om half vier gaat de wekker. Geen tijd om op te staan voor een pensionado, nog minder voor Marjolein die ik 20 minuten aanspoor om toch ook maar uit bed te komen, want ik wil om vier uur weg. Aan de A4 naar Schiphol wordt namelijk gewerkt en de Schipholtunnel is afgesloten. Ik heb het gisteren bij Rijkswaterstaat nagevraagd, er is één baan naar Schiphol over. Gelukkig rijdt het allemaal gestaag door.
Elske, de warmbloedige nicht van de koude kant, zou mij op Fiumicino ophalen, maar gisteren kreeg ik het bericht, dat ze voor een behandeling naar het ziekenhuis moet. Ik pak de trein naar Trastevere en loop naar het B&B, zo'n 2 tot 3 km. Mooi stukje om in te lopen. De temperatuur is aangenaam warm.
Na de rugzak in het B&B geparkeerd en wat andere kleding aangereikt te hebben, ga ik naar het kantoor van het Vaticaan. Ik zie op mijn papiertje dat het kantoor over tien minuten sluit. Dat wordt haasten. De politie wijst me de juiste ingang. Van de Zwitserse Garde mag mijn tasje en ik eerst door een scanner. Dat is de tweede keer vandaag. Daarna mag ik door naar de volgende poort. De wacht daar verwijst me naar het kantoor. De dienstdoende klerk kijkt op zijn horloge en zegt, dat ik te laat. Ik probeer nog: 'Maar het is nog 12:29 uur.' Onvermurwbaar, de dienstklopper. Dan maar naar een ander kantoor buiten het Vaticaan. In vriendelijk Frans word ik te woord gestaan en al lachend zet de vrouw het stempel. Nee, een lijst met overnachtingsadressen heeft ze niet. Probeer het om de hoek. Vele personen later, geen lijst.
Ik loop richting Isola Tiberina, her eiland in de Tiber, waar ik met Elske heb afgesproken. Net als ik er ben gaat de telefoon: waar zit je? Elske zag de twee bruggen die het eiland met iedere oever van de Tiber verbindt, voor één brug aan. Nou ja. Bij de oversteekplaats hoor ik: joehoe. Ze wil nog voor een auto springen, maar ik gebaar haar op groen te wachten.
We lopen door de Joodse wijk. Elske biedt me een lunch aan en wil alle nieuwtjes weten. Dat is niets voor deze blog.
Aan de tafel naast ons schuiven twee jonge vrouwen aan en even later begint Elske een gesprek en bietst een sigaret en nog een. Om later een pakje te kopen en weg te geven.
We lopen nog wat rond en bekijken het oude spul. Het begint te regenen. We steken de Tiber over via het eiland, waarna Elske de wijk Trastevere aan me laat zien en er over vertelt. Na nog een pint nemen we afscheid bij de bushalte. Tot over een maand.
Ik loop terug en koop onderweg wat brood, beleg en fruit als avondmaal.
Elske, de warmbloedige nicht van de koude kant, zou mij op Fiumicino ophalen, maar gisteren kreeg ik het bericht, dat ze voor een behandeling naar het ziekenhuis moet. Ik pak de trein naar Trastevere en loop naar het B&B, zo'n 2 tot 3 km. Mooi stukje om in te lopen. De temperatuur is aangenaam warm.
Na de rugzak in het B&B geparkeerd en wat andere kleding aangereikt te hebben, ga ik naar het kantoor van het Vaticaan. Ik zie op mijn papiertje dat het kantoor over tien minuten sluit. Dat wordt haasten. De politie wijst me de juiste ingang. Van de Zwitserse Garde mag mijn tasje en ik eerst door een scanner. Dat is de tweede keer vandaag. Daarna mag ik door naar de volgende poort. De wacht daar verwijst me naar het kantoor. De dienstdoende klerk kijkt op zijn horloge en zegt, dat ik te laat. Ik probeer nog: 'Maar het is nog 12:29 uur.' Onvermurwbaar, de dienstklopper. Dan maar naar een ander kantoor buiten het Vaticaan. In vriendelijk Frans word ik te woord gestaan en al lachend zet de vrouw het stempel. Nee, een lijst met overnachtingsadressen heeft ze niet. Probeer het om de hoek. Vele personen later, geen lijst.
Ik loop richting Isola Tiberina, her eiland in de Tiber, waar ik met Elske heb afgesproken. Net als ik er ben gaat de telefoon: waar zit je? Elske zag de twee bruggen die het eiland met iedere oever van de Tiber verbindt, voor één brug aan. Nou ja. Bij de oversteekplaats hoor ik: joehoe. Ze wil nog voor een auto springen, maar ik gebaar haar op groen te wachten.
We lopen door de Joodse wijk. Elske biedt me een lunch aan en wil alle nieuwtjes weten. Dat is niets voor deze blog.
Aan de tafel naast ons schuiven twee jonge vrouwen aan en even later begint Elske een gesprek en bietst een sigaret en nog een. Om later een pakje te kopen en weg te geven.
We lopen nog wat rond en bekijken het oude spul. Het begint te regenen. We steken de Tiber over via het eiland, waarna Elske de wijk Trastevere aan me laat zien en er over vertelt. Na nog een pint nemen we afscheid bij de bushalte. Tot over een maand.
Ik loop terug en koop onderweg wat brood, beleg en fruit als avondmaal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten