Do 14-06-2018 Rome - Castel Gandalfo 26,5 km 06:50-17:15 zon en regen
Vandaag zal de route grotendeels over de Via Appia gaan. Deze oude Romeinse weg is genoemd naar zijn bedenker Appius Claudius en loopt van Rome naar Brindisi. In de buurt van Rome zijn er vele graftombes en mausoleums van vroegere keizers te vinden.
Om precies 7 uur sta ik voor de Sint Pieter een selfie te maken en stuur die naar het gezin. De tocht kan beginnen. De route is zelfs met roodwitte stickers gemarkeerd. Soms is het wel goed zoeken, maar het is beter dan telkens op een kaartje te moeten kijken.
Ik ben al verschillende keren in Rome geweest en toch blijven de bouwwerken bouwen. Bij het beeld van Julius Caesar voor het Forum Romanum wil ik een selfie maken, maar een knaap biedt aan de foto te nemen en vraagt als wederdienst mij hetzelfde te doen. We lopen met elkaar op richting Colusseum. Hij is opgegroeid in Canada, maar woont nu in Israël, in Tiberias. 'Dat ken ik van de bijbel', zeg ik. 'Is het niet gevaarlijk?', vraag ik. 'Nee', antwoordt hij, 'het is er erg rustig. In Jeruzalem gebeurt het altijd.' Hij irs van joodse afkomst. Dat had ik al wel begrepen, want de meeste mensen gaan niet zonder die achtergrond in Israël wonen. Bij het Colusseum nemen we afscheid. Later hoor ik hem hetzelfde verhaal tegen andere mensen vertellen.
Via Appia Antica geeft een bord aan.
Hier, bij de driesprong staat de Chiesa del Domine Quo Vadis. Een kerkje uit de zeventiende eeuw. Petrus, een belangrijke volgeling van Jezus, was naar Rome gereisd om een einde te maken aan de magie van Simon Magus. Enkele machtige Romeinen haatte hem, omdat zijn populariteit steeds maar groeide, zo ook bij hun echtgenotes. Ze wilden hem arresteren, maar Petrus werd gewaarschuwd en vluchtte de stad uit. Toen hij op de plaats kwam waar nu het kerkje staat, ontmoette hij Jezus. Petrus stelde hem de vraag: 'Heer, waar gaat u heen?' (Domine Quo Vadis). Jezus antwoordt dat hij naar Rome gaat om opnieuw gekruisigd te worden, waarop Petrus zich omdraait en naar Rome terugloopt om gekruisigd te worden. Ten bewijze dat Jezus hier werkelijk is verschenen worden in de kerk zijn voetsporen getoond.
Ik loop de linkse weg in, de Via Appia Antica. Aan deze weg liggen vele mausoleum van keizers en andere belangrijke figuren. Er rijden veel auto's en daardoor loopt het niet lekker. Je moet steeds alert blijven en kan niet wegdromen.
Bij de Catacombe di San Callisto neem ik een koffiepauze. Ik heb inmiddels meer dan twee uur gelopen. De rondleiding neem ik bij die van San Sebastian. Hij werd tijdens de golf van christenvervolging rond 300 nC vermoord. In de kathedraal is in het plafond een beeldhouwwerk te zien van hem met een pijl door zijn romp. De grotten zijn er gekomen omdat de grond schaars was en er vele duizenden christenen begraven moesten worden. In de gangen zijn de graven uitgehouwen. Relatief klein, maar de mensen waren niet groot. Familiegraven zijn te herkennen aan de boog. Op een steen staan de christelijke tekenen: het anker voor de hoop, de vis en de p-met-x van Christus. Die vis vind je ook op de Via Francigena terug; de route wordt ermee aangeduid.
Na deze bezienswaardigheid neemt de drukte af en later mogen er helemaal geen auto's meer rijden. Her en der liggen stroken met stenen van de oorspronkelijke Via Appia. Verderop loop ik over niet meer dan een pad van twee schoenen breed met soms een verdwaalde kei.
Wat is het nog een eind en gaat het nog spetteren ook. Om wat af te snijden sla ik een weggetje in dat blijkt dood te lopen. Dan zet Pluvius geholpen door Donar de al sluizen open. Mag ik weer terug langs dat huis met 5 afgrijselijk grote honden. Wat een kabaal maken die beesten.
De laatste kilometers gaat het nog 300 meter omhoog. Goed voor de conditie, maar ik heb het al wel gehad vandaag.
Dacht ik eindelijk bij het casa te zijn, blijkt Maps wat minder betrouwbaar. Ik laat een man het adres zien. Dat is 400 terug. Maar, sputter ik nog tegen, volgens Maps moet het hier zijn. Uiteindelijk ben ik er en met het nodige geduld krijg ik een kamer toegewezen. In het huis zijn verschillende groepen kinderen en gezinnen. 's Avonds eten we gezamenlijk, d.w.z. ik zit alleen aan een tafel.
Vandaag zal de route grotendeels over de Via Appia gaan. Deze oude Romeinse weg is genoemd naar zijn bedenker Appius Claudius en loopt van Rome naar Brindisi. In de buurt van Rome zijn er vele graftombes en mausoleums van vroegere keizers te vinden.
Om precies 7 uur sta ik voor de Sint Pieter een selfie te maken en stuur die naar het gezin. De tocht kan beginnen. De route is zelfs met roodwitte stickers gemarkeerd. Soms is het wel goed zoeken, maar het is beter dan telkens op een kaartje te moeten kijken.
Ik ben al verschillende keren in Rome geweest en toch blijven de bouwwerken bouwen. Bij het beeld van Julius Caesar voor het Forum Romanum wil ik een selfie maken, maar een knaap biedt aan de foto te nemen en vraagt als wederdienst mij hetzelfde te doen. We lopen met elkaar op richting Colusseum. Hij is opgegroeid in Canada, maar woont nu in Israël, in Tiberias. 'Dat ken ik van de bijbel', zeg ik. 'Is het niet gevaarlijk?', vraag ik. 'Nee', antwoordt hij, 'het is er erg rustig. In Jeruzalem gebeurt het altijd.' Hij irs van joodse afkomst. Dat had ik al wel begrepen, want de meeste mensen gaan niet zonder die achtergrond in Israël wonen. Bij het Colusseum nemen we afscheid. Later hoor ik hem hetzelfde verhaal tegen andere mensen vertellen.
Via Appia Antica geeft een bord aan.
Hier, bij de driesprong staat de Chiesa del Domine Quo Vadis. Een kerkje uit de zeventiende eeuw. Petrus, een belangrijke volgeling van Jezus, was naar Rome gereisd om een einde te maken aan de magie van Simon Magus. Enkele machtige Romeinen haatte hem, omdat zijn populariteit steeds maar groeide, zo ook bij hun echtgenotes. Ze wilden hem arresteren, maar Petrus werd gewaarschuwd en vluchtte de stad uit. Toen hij op de plaats kwam waar nu het kerkje staat, ontmoette hij Jezus. Petrus stelde hem de vraag: 'Heer, waar gaat u heen?' (Domine Quo Vadis). Jezus antwoordt dat hij naar Rome gaat om opnieuw gekruisigd te worden, waarop Petrus zich omdraait en naar Rome terugloopt om gekruisigd te worden. Ten bewijze dat Jezus hier werkelijk is verschenen worden in de kerk zijn voetsporen getoond.
Ik loop de linkse weg in, de Via Appia Antica. Aan deze weg liggen vele mausoleum van keizers en andere belangrijke figuren. Er rijden veel auto's en daardoor loopt het niet lekker. Je moet steeds alert blijven en kan niet wegdromen.
Bij de Catacombe di San Callisto neem ik een koffiepauze. Ik heb inmiddels meer dan twee uur gelopen. De rondleiding neem ik bij die van San Sebastian. Hij werd tijdens de golf van christenvervolging rond 300 nC vermoord. In de kathedraal is in het plafond een beeldhouwwerk te zien van hem met een pijl door zijn romp. De grotten zijn er gekomen omdat de grond schaars was en er vele duizenden christenen begraven moesten worden. In de gangen zijn de graven uitgehouwen. Relatief klein, maar de mensen waren niet groot. Familiegraven zijn te herkennen aan de boog. Op een steen staan de christelijke tekenen: het anker voor de hoop, de vis en de p-met-x van Christus. Die vis vind je ook op de Via Francigena terug; de route wordt ermee aangeduid.
Na deze bezienswaardigheid neemt de drukte af en later mogen er helemaal geen auto's meer rijden. Her en der liggen stroken met stenen van de oorspronkelijke Via Appia. Verderop loop ik over niet meer dan een pad van twee schoenen breed met soms een verdwaalde kei.
Wat is het nog een eind en gaat het nog spetteren ook. Om wat af te snijden sla ik een weggetje in dat blijkt dood te lopen. Dan zet Pluvius geholpen door Donar de al sluizen open. Mag ik weer terug langs dat huis met 5 afgrijselijk grote honden. Wat een kabaal maken die beesten.
De laatste kilometers gaat het nog 300 meter omhoog. Goed voor de conditie, maar ik heb het al wel gehad vandaag.
Dacht ik eindelijk bij het casa te zijn, blijkt Maps wat minder betrouwbaar. Ik laat een man het adres zien. Dat is 400 terug. Maar, sputter ik nog tegen, volgens Maps moet het hier zijn. Uiteindelijk ben ik er en met het nodige geduld krijg ik een kamer toegewezen. In het huis zijn verschillende groepen kinderen en gezinnen. 's Avonds eten we gezamenlijk, d.w.z. ik zit alleen aan een tafel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten