Za 23-06-2018 Formia - Sessa Aurunca 31,8 km 07:00-15:20 zon, bewolkt en wind
Na een ontbijtje van zuurdesem boterhammen met jam op mijn kamer ga ik klokslag 7 uur door de buitendeur. Eerder mocht niet want dan staat het alarm er nog op.
Er staat een knappe wind op kop. De vlaggen hangen strak. Ik loop parallel aan de kust. Anders dan in Nederland zie je hier de zee nauwelijks. Alles langs de kust is volgebouwd. Dat willen projectontwikkelaars ook aan de Nederlandse kust gaan doen. Gelukkig is dat voorlopig afgeblazen.
Bij een bromfiets vraag ik een stukje schuurpapier - carta vetrata - om mijn schoenen op te ruwen, want mijn plaksel heeft alweer losgelaten en in 10 km dorp heb ik nog geen een calzolaio - schoenmaker - gezien.
De wind blaast steeds harder en het trekt dicht. Een beetje verkoeling kan geen kwaad, maar op regen zit ik niet te wachten. Hier, in Marina di Minturno, mag Lidia Togni nog met haar olifanten in het circus kunstjes vertonen. Tot en met zondag kun je haar en andere acts nog zien.
En dan gaat de route eindelijk van de kust af, de grote oversteek naar Bari kan beginnen. Over ruim twee weken hoop ik daar te zijn.
Een man en vrouw wachten me op. Ze vragen of ik de Via Francigena loop en welke problemen ik ondervind. Nou ja, als je mijn blog volgt ken je ze. Voor hun som ik ze op. Zij kennen ze en zijn de route aan het narijden en verbeteren. Zo is dat stuk langs de SS7 omgeleid. Er zijn vele veranderingen aangebracht en de route is goed gemarkeerd. Ik zeg, dat er nu 2 of 3 routes door elkaar lopen. Ze wensen buon camino.
Er staan zwarte koeien in de hitte op een weiland zonder gras, eigenlijk gewoon een kleiland.
Het wordt weer goed warm. In een bar met allerlei schilderijen van Van Gogh aan de muur kom ik bij. Het zijn prints zegt een knaap en laat me op zijn mobiel zien waar ze besteld zijn.
Nog 7 km te gaan. Ik zie een zool aan de kant van de weg liggen en raap hem op. Misschien is ie te gebruiken bij de reparatie.
Eindelijk daar is Nicola, de pizzeria met kamerverhuur. De man is uiterst behulpzaam bij het zoeken naar een adres voor morgen. Het wordt iets bij de boer, met zwembad.
Weer buiten kom ik langs een schoenmaker. Ik ga terug om mijn linkerschoen te halen en leg het probleem uit. Dat ziet hij zelf ook en begint direct de hak op te vullen. Over een half uur is de schoen klaar. Ik ga het dorp bekijken, fraaie kerken, verder wat grauw, de mensen ook, en koop wat etenswaar voor ontbijt.
De schoen is perfect gemaakt en ik heb spijt dat ik ook de andere tegelijk heb laten repareren. Ik vraag of dat nog mogelijk is, maar hij gaat zo sluiten. Maandag weer een dag. 5 Euro en 2 fooi.
Hij blij, ik ook.
Terwijl ik pizza eet komen er twee binken binnen. Een begint luid muziek op zijn mobiel af te spelen. Ik zeg in het Nederlands: hé, hou eens op. En hij stopt. Het is natuurlijk mijn blik. Even later zet ie hem weer aan en reageer ik weer. En toen werden we 'vrienden'. Duitsland - Zweden gaat spelen. De baas vertelt dat Bergkamp hier wel eens heeft gegeten. De jongens beginnen alle bekende Nederlandse voetballers op te noemen en ik moet zeggen of die naam klopt. We praten nog wat met behulp van Google Translate. Dat vinden ze wel leuk.
zaterdag 23 juni 2018
Linker schoen echt gerepareerd?!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten