Antonella

Di 17-07-2018 Martano - Otranto 23 km 06:50-13:10 zon, regen
Je denkt in een klooster altijd lekker te kunnen slapen, nou in dit klooster viel dat tegen. Muggen vielen me lastig, en zonder airco en alleen een ventilator, dat werkt hier niet. Dan maar vroeg op.
Wat opvalt is de bouw van de huizen. Ze zijn opgetrokken uit blokken zandsteen, wat ze nogal blokkerig maakt. Als je op een afstandje naar Martano kijkt, lijkt het wel een Lego stadje.
Verderop de route staat met grote letters aangegeven: TENERE PULITO. Of te wel: houd het schoon. En het werkt. Hier geen afval op straat. Misschien iets voor een landelijke campagne via de tv.
De route lijkt aanvankelijk niet lastig, maar toch loop ik me vast op een uitgestrekte olijfgaard. Zelfs met gps kost het me nog behoorlijk wat tijd om eruit te geraken.
Als ik even wat eet, gaat het nog regenen. Gelukkig is het van korte duur.
Via een B&B op mijn lijstje ben ik bij een vriendin terecht gekomen: Antonella. Een stevige roodharige dame. Ze spreekt bescheiden Engels en geeft dansles, de pizzica pizzica. Ja, twee keer.
Ik kan aanschuiven aan tafel voor de pranzo. En die smaakt me heerlijk.
Otranto heeft een fraaie oude kern, maar ga er niet in de zomer heen. Wat een mensen.
Bij de toeristinfo vraag ik of er een bus naar Uggiano rijdt. Dat blijkt het geval, morgen om 08:27 uur. Dat scheelt mij een aantal kilometer autoweg en maakt de etappe net mooi van lengte i.p.v 33 km.
Ik hoop dat ik voor het geld tijdens mijn aansluitende rustvakantie een wat groter stuk krijg. Deze is in ieder geval ondermaats.
Terwijl ik een boek lees, brengt Antonella me een schaaltje met watermeloen. Ik word gewoon vertroeteld. Dat ben ik niet zo gewend.