Opblaaspop

Do 05-07-2018 Canosa - Corato 33 km 06:50-15:10 zon, warm
Prima geslapen bij Nonna Anna Maria. Dat zijn trouwens de namen van de oma en moeder van Jezus.
De felicitaties stromen binnen: mijn lichaam bestaat 67 jaar. Bedankt iedereen.
Geen enerverende route of het moet zijn dat de olijfbomen links en de de druiven rechts staan of omgekeerd, of dat er alleen een van de twee aan beide kanten ten staan. Gewoon de oude weg tussen beide plaatsen aflopen, de SP181 en de SP30, eenvoudiger kan niet. Wel voldoende eten en drinken meenemen want er is niets, nadat, niente. De enige afleiding zijn de ontelbare mannen op kleine tractoren die de wijnranken bespuiten, het onkruid tussen de olijfbomen verpulveren of over de weg scheuren en vaak groetend. Voor het bespuiten is er een tankwagentje achter de tractor gekoppeld. Het bestrijdingsmiddel wordt eruit gesproeid en met een grote ven verneveld. Als ik passeer houdt de man even pas op de plaats.
De kruising met de SP231 wordt verbouwd waardoor het even zoeken is. Daarbij kom ik langs de poort van een fabriek, waar het bord Cantine staat. Ik zie een paar knapen bij wat automaten en vraag of ze een koffie voor mij hebben. Het hek gaat open en zo zit ik toch aan de cappuccino. Voor het vocht neem ik ook nog een cola.
Na wat gezoek op het bouwterrein heb ik de aansluiting met de SP30 gevonden. Als ik daar 100 meter op loop komt er een opblaaspop me tegemoet, maar dan wel een die heel hard is opgeblazen. Het ziet er heel onsmakelijk uit met een broekje dat tot ver in de bilspleet is opgetrokken. Het moet een mens zijn, maar het geslacht heb ik niet kunnen bepalen. Waarschijnlijk gaat het dadelijk langs de weg staan om aan de kost te komen. Al zou het me geld toegeven.
Vandaag op deze kilometers lange wegen geen geblaf gehoord, wat een zegen, maar wel de krekels. Het lijkt wel of ze 'Lang zal hij leven' zingen.
In het centrum van Corato kom ik langs een restaurant waar net een kok naar buiten stapt. Hij begint een praatje. Spreek je Frans? Nou in ieder geval beter dan Italiaans. Hij vraagt wat ik doe en waar ik overnacht en of ik vanavond in zijn restaurant kom eten. Ik zeg: alleen als je couscous maakt. Dat doet ie thuis. Dan weet ik het nog niet.
Mariska opent de deur van het B&B en handelt alles snel en zakelijk af. Het is een klein eenpersoons kamertje met badkamer en een terrasje.
Ik drink een bier voor mijn verjaardag en verzend de foto ervan. Als ik de mensen gade sla, dan verzucht ik in stilte. Een hele tafel met ... veeeel te dik, de buik van een vrouw steekt meer dan de helft over de voorkant van de stoel, ze is net zo dik als ze lang is, een ander loopt met krukken en draait zelf sigaretten met een rolmechaniek, als je dood wilt kan dat op deze manier snel worden geregeld, een baby die wordt volgestopt, nu al veel te dik is en maar in de wagen ligt. Ik gruw hiervan.
Later, als verjaardagsmaal eet ik - je weet nooit precies wat je krijgt - een braadworst van 30 cm of langer, te hard gebakken chips, komkommer en verschroeid brood. Dit alles met bier voor 20 Euro. De zelfgemaakte Earl Grey likeur maakte veel goed.