Wo 04-07-2018 Cerignola - Canosa di Puglia 28 km 07:00-12:00 zon, heet
Na half elf was het feest afgelopen. Sommigen druppelden nog wat na. Ik heb het matras maar uit de nis van het stapelbed getrokken, want het was niet te harden zo warm. Op de grond trok er af en toe nog een briesje over, wat voor verkoeling zorgde.
Zoals afgesproken maak ik het hek open en leg de sleutel terug op de radiator. Hè, radiator?, zul je je misschien afvragen. Hebben ze het daar niet warm genoeg? Nou, het kan hier ook behoorlijk koud zijn. Bij Benevento valt er 's winters sneeuw.
Ik loop tussen wijnranken en olijfbomen, en de zon heeft er ook vandaag zin in, mijn benen niet zo.
Bij Canosa is er nog een nieuw aangelegde oude Romeinse brug, Ponto Romano, dat klinkt beter. En er staat nog een deel van een boog.
Om twaalf uur bel ik aan bij Nonna Anna Maria. Geen reactie. Ik ben het telefoonnummer en krijg te horen, dat ik de sleutel bij de bakker kan halen. Kies maar een kamer uit. Zo gaat dat hier.
Ik ga onder de douche, eet wat en drink bouillon, en val daarna als een blok in slaap.
Ik word wakker door gestommel. Het blijkt de werkster te zijn. Ik vraag of de was in de machine mag. Geen punt, en een uur later wordt deze drooggekookt door de zon.
Later bel ik de B&B van morgen of ik daar twee nachten kan blijven. Dat kan, alleen de eerste nacht is pelgrimsprijs en de tweede nacht vol tarief. Ik pingel er nog 5 Euro af.
In de mercato spreekt de caissière wat Duits. Ze heeft 30 jaar in Duitsland gewoond. Het Duits gaat haar beter, dan mij het Italiaans.
Het huis waarin ik verblijf is fraai. Het heeft hoge kamers, wel 380 schat ik. In de zitkamer is het plafond voorzien van een rozet waarin een kandelaar is bevestigd. Gestileerde kasten langs de wanden en een tafel met stoelen in het midden. Schilderijen decoreren de muur.
Pas na zevenen komt het volk weer te voorschijn. Niet gek want in de middag schroei je van de straat. Het is druk. Kinderen spelen op het plein, voetballen, doen kunstjes met hun fiets. Oude mannen bespreken ongetwijfeld belangrijke problemen. Ik heb het al vaak gezien: vrouwen op schoenen waarop ze eigenlijk niet kunnen lopen. Plateauzolen en maar sloffen, hoge hakken en daar iedere keer op gaan staan. Die zijn juist bedoeld om elegant te lopen zodat de borstpartij beter uitkomt.
In een soort veredelde Mac eet ik een lekkere hamburger met sla. De baas heeft smaak wat betreft het uitkiezen van het vrouwelijk personeel: ze zien er leuk en zijn ook leuk naar de klant. Op mij probeert er een wat Engels uit, maar ...
Als ik thuiskom praat ik nog een tijd met Anna Maria en een vriendin. De eerste wil ook nog een keer de Camino Francés gaan lopen. Ze vindt de infrastructuur van de Via Francigena ook slecht.
woensdag 4 juli 2018
Hoge hakken
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten