De treinen van lijn S6 waarin ik zit, zijn mooi uitgevoerd. Ook de kleurcombinatie van licht/donkergrijs getinte stoelen, die goed zitten, en het geel van de deurpartijen is fraai. Alleen het klapraam neemt een rechthoekige hap uit de dubbele glas van de ramen waardoor het een raam wordt met twee oren. Lijkt me constructief niet zo handig. Maar er zal wel over nagedacht zijn.
Spectaculair wordt het vandaag niet. Uitgestrekte wijngaarden en gerstakkers tegen hellingen. Je hebt het beide nodig voor drank. Ik hou meer van wat je van het laatste maakt.
Ik laat Abenheim voor mij rechts liggen. Dat scheelt 3 km.
Schloss Hernnsheim is wegens renovatie tijdelijk gesloten. Het omliggende park is wel te betreden. Er staat een rode beuk van wel 2 meter doorsnee. Die moet wat hebben meegemaakt. Beelden van Amor en Vater Rhein en de vijvers zorgen voor de afleiding. Alleen het water ziet er troebel groengrijs uit. Tenminste één vis heeft het loodje gelegd.
En zo loop ik via de bebouwing van Neuhausen Worms in, bahnhof onderdoor, via de winkelstraat naar het grote Lutherdenkmal. Jammer, dat er geen hek omheen staat, want nu wordt het gebruikt als speeltuin. Het is moeilijk er een foto zonder mensen van te maken. Morgenochtend nog maar eens proberen. Het is een aantal bronzen beelden bijelkaar, met Luther als middelpunt. Onder hem staat de tekst: Hier stehe ich. Ich kann nicht anders. Gott helfe mir! Amen!
Ik loop door naar de Dreifaltigkeitskirche (de Heilige Drieëenheid). Van buiten imposant, van binnen de eenvoud zelve. Er is een tentoonstelling over Luther in een kamer. Maar wat ontbreekt is een stempel. Wat een afknapper. De laatste of als de route van hier naar Eisenach loopt, de eerste kerk heeft geen stempel. Die ga ik dan maar halen bij de Toeristinfo.
In de Sint Peters Dom is veel meer te zien met al die beelden. Er is een dienst gaande. Weinig mensen zitten in de banken, een aantal loopt rond, waaronder kinderen die een A4-tje bij zich hebben en zo de dingen leren ontdekken. Het orgelspel dat op de achtergrond klinkt is fraai.
Na afloop van de dienst loop ik de kerk rond en steek een kaarsje op voor vrede in de wereld. Ik maak nog een praatje met een mooie vrouw met een tintje, ze hoort bij de kerk, over het hoofdaltaar. Haar uitleg gaat niet verder dan 'Ja, dass ist schön'. 'Aber dasselbe habe ich auch von dir gedacht', dacht ik.
Buiten is het druk. Overal staan lange tafels met banken. Er wordt wijn gedronken. Het is voor het goede doel, Caritas.
's Avonds kijk ik, hoe toepasselijk' de film 'Die Tote vom Jakobsweg'.
Buiten regent het voor het eerst sinds ik in Duitsland ben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten