De trein brengt me terug naar Oppenheim. De Katharinenkirche kijkt hoog over het dorp uit. Het is een Evangelische Lutherse kerk. Ik denk gezien de omvang voorheen wel katholiek. Aan een van de gevels zijn twee fraaie zonnewijzers bevestigd. De kerk gaat pas om tien uur open. Dat is bijna een uur wachten. Het Rathaus annex Toeristinfo is open. Die laatste ook weer pas om tien uur. De dame van het Rathaus wil wel een stempel zetten, maar doet dat waar zij dat wil, terwijl ik met mijn wijsvinger het vakje aangeef. Met een wijsvinger wijs je iets aan, daarom is die vinger zo genoemd. Vrouwen!
De gehele dag loop ik tussen de wijngaarden. Zo ver je kunt kijken: wijngaarden.
Bij de ruïne van de Maria Magdalena en Jakobus Kirche neem ik even pauze. Eind 18e eeuw is de kerk al verwoest. Dat heeft vermoedelijk te maken met erfopvolging. De kerk werd overwoekerd en raakte steeds verder in verval tot begin deze eeuw werd besloten de ruïne te conserveren. Er ligt een kerkhofje bij met heel oude graven uit de 19e eeuw. Daar op uitkijkend eet en drink ik wat zittend op een bank die er staat.
Verder lopend zie ik een man die bezig is een vergezichttafel schoon te borstelen. Een uitermate vrolijke man, mogelijk uit Kazachstan, misschien wel te vrolijk. Waarom is hij hier? Is hij gevlucht? Is hij voor werk hier gekomen of heeft ie wat op zijn kerfstok? Het zal niet de eerste zijn. Toen hij hier kwam was zijn baardgroei grijs en nu weer donkerbruin zegt ie. Stress? Nu is hij vrolijk. We hebben een geanimeerd gesprek. Komend weekeinde is er feest in Oppenheim. Als ik een foto wil maken van de tafel en het vergezicht geeft hij aan dat hij de foto zal maken met mij erbij. Het is een foto geworden van mij terwijl ik de tafel aan het borstelen ben.
In Alsheim sta ik voor een bord met de tekst: 'Geniesse den Tag, denn die Momenten von Heute sind die Erinnerungen von Morgen.'
Het pad dat ik bewandel is ook een wijnwandelroute. Overal staan borden over de wijnteelt, soorten druiven, het kruisen ervan en uiteindelijk, de soorten wijn. Voor de liefhebber staat er in Mettenheim zelfs een wijnautomaat.
Ook kun je een wijntoer boeken met een tractor en aanhanger erachter. Er passeert er toevallig een met uitbundig giechelende vrouwen en wat stillere mannen. Als de wijn zit in de vrouw, staan de mannen in de kou. Of is het een andere wijsheid? Ze wenken dat ik moet meerijden...
Bij Mettenheim neem ik niet de slinger via Bechtheim, weer omhoog tussen de wijngaarden, maar ga ik rechtstreeks naar Osthofen. Dat scheelt een paar kilometer. Een oude man staat naast zijn E-bike op een helling bij te komen van de klim. Hij fietst om zijn conditie op peil te houden, maar vindt het vandaag koud. Ja, noordenwind is koud, zeg ik, maar het is de laatste weken ook warm geweest. Hij is 88 en ziet er uit als een goudhaantje. Nu ik het toch over een vogel heb, ik hoorde vandaag een hop. Meestal roept ie: hophop, dus twee keer achterelkaar hop, maar soms ook drie keer hop, dus hophophop. Ik heb er geen patroon in kunnen ontdekken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten