Wat krijgen we nou, geen zon? Nee, het is bewolkt en het zicht is niet helder, hooguit 2 km.
De Burg domineert Münzenberg. Een paar km buiten het dorp loopt de Jakobsweg, aangegeven met een gele schelp op blauwe ondergrond, gelijk op met de Lutherweg.
Bij de Hölle van Rockenberg, een diep gat met een waterplas, staat een groep mensen naar beneden te te kijken. Na een 'goedenmorgen' vraag ik, waar ze naar kijken. Het blijkt naar een zwanenpaar met jongen. Hier is het misschien een bezienswaardigheid, maar in NL zie je in het voorjaar bijna in elke sloot jonge zwanen, eenden, futen, waterhoenen en noem maar op.
In Rockenberg gaat de weg langs een ommuurd terrein van het voormalige Marienklooster. Alleen op de muur zijn rollen scheermessendraad aangebracht. Dat lijkt me niet echt iets voor een klooster, meer voor een gevangenis. Op een bordje is aangegeven, dat bij de kloosterpoort een stempelkast is. Die zie ik niet gauw. Er is wel een portiersloge. Ineens hoor ik een stem via de intercom. Door het spiegelglas zie ik de persoon achter het glas amper. Hij vraagt wat ik wil. Oh, zie je die lantaarn daar. Ja, daarin verwacht geen stempel. Het blijkt inderdaad een gevangenis. Hoewel het kloosterleven in vroeger tijden denk ik helemaal niet zo verkeerd was, je kon er studeren, kon je je er wel opgesloten voelen. In dat geval verschilt het misschien geeneens zoveel met een gevangenis.
In Nieder-Weisel is het een drukte bij de kerk. Een groep jongeren gaat op de foto. Ik wil de dienst wel meemaken, maar de kerk zit al propvol en er komen nog steeds mensen aan. Ik besluit maar om door te lopen. Een paar straten verder staat de Joanniter Komturkirche. Het is een van de twee nog bestaande hospitaalkerken. Het is een heel hoog en groot gebouw. Met dat ik er een foto van maak, belt Nara. Ze vraagt hoe het met me gaat. Ik heb haar voor haar verjaardag ranger gemaakt van het Wereldnatuurfonds en ze heeft het eerste rangerblad gekregen. Hier staan allerlei stukjes in over de natuur en ook veel doe-dingen. Moederlief krijgt een steeds dikkere buik. Nog een paar weken volhouden.
Omkijkend kan ik de torens van de Burg van Münzenberg nog wazig hoog boven de bomen zien uitkomen.
In Nieder-Mörlen bij de Frauenwaldhalle is een opstelling met stenen gerangschikt naar het geografische tijdperk waaruit komen: Jura, Perm, enzovoorts. Bij Tertiair staan de zeskantige basaltblokken, die ik eerder heb gezien. De aarde bestaat 4,5 miljard jaar.
Zo langzaam begint de zon door te komen.
Bad-Nauheim heeft een golfclub. Het is een zachtglooiiend terrein. Dagen geleden zag ik een golfterrein in de heuvels, daar moest je als golfer meer aan het werk.
Zoutwinning gebeurt in Bad-Nauheim al eeuwenlang. Probleem is dat het zoutpercentage uit de zoutbronnen slechts 3 is. Je kunt tegen hoge kosten en energie dit percentage verhogen door het zoute water te verdampen. In de 18e eeuw werd daarom een stellage gebouwd met daarin sleedoorntakken waar over men het zoute water heen liet sijpelen. Wind en zon zorgden voor verdamping, en het zoutgehalte werd zi tot 16 à 20 procent opgevoerd. En daarna werd het zoute water alsnog verder ingekookt.
Elvis Presley en Prins Bernhard en andere beroemdheden zijn in Bad-Nauheim geweest om te kuren zo geven de bronzen afbeeldingen die in het pad van de parklaan liggen aan.
De grote Evangelische Dankeskirche houdt juist op zondag haar deuren gesloten. Dat kun je wel opmerkelijk noemen.
Zo dwalend door de binnenstad mag ik toch weer een km teruglopen om het hotel te bereiken. Dit is wel van een andere klasse dan dat in Münzenberg. Alle waar naar zijn geld. Maar ik kom er alleen om te slapen en dan is het gauw goed.
Ik ben uren bezig met het uitzoeken van het resterende deel van de tocht. Probleem zijn de Main in verband met het openbaar vervoer en de overnachtingsmogelijkheden met een voor mij redelijke prijs. De treinverbinding Mainz - Worms ten westen van de Main brengt uitkomst. De etappe Walldorf - Trebur verleng ik met een busrit naar Kornsand. En vandaar ga ik met de pont over en loop ik naar Oppenheim om daar de trein naar Worms te nemen. Net als in Frankfurt heb ik een aantal overnachtingen in Worms geboekt en ga ik met de U-bahn of S-trein naar een van de steden om er te overnachten en de volgende dag na weer een OV-rit te starten waar ik was gebleven. Klink moeilijk, was het ook om rond te krijgen, maar de uitvoering blijkt gemakkelijk en relatief goedkoop.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten