Het stadje slaapt nog. In het zachte ochtendlicht maak ik een foto van het Marktplein. Fraai, die vakwerkhuizen. Bij de kerk staat een buste van Luther, als monnik.
De ochtendzon heeft het gras nog niet weten te drogen, binnen een paar honderd meter zijn mijn schoenen dan ook goed nat.
Links van me staan houten huizen. Ze doen Scandinavisch aan. Ze stoken op hout en daarom stikstofneutraal, volgens een bord. Zo lust er nog wel een.
Het landschap bedekt met koren en koolzaad glooit zacht. Spannender is het tot nu toe vandaag niet, of het moet het Torhaus in Ober-Bessingen zijn.
In de verte lonkt de witte Stadtturm van Lich. Daar loop ik heen. Ik mag niet naar binnen, zegt een vrouw, er is trouwerij aan de gang. Dan ga ik maar niet naar binnen, zeg ik, want ik ben al getrouwd.
Met bus FB-52 overbrug ik de afstand van Lich naar Münzenberg, 10 km. Ik had geen zin om meer dan 25 km te lopen. Het zijn er ruim 18 geworden.
Burghotel Münzenberg is een goed hotel met een voor mij luxe kamer. Dat mag ook wel voor het geld. De mensen van het gastverblijf aan de Lutherweg gingen dit weekeinde zelf weg, anders had ik daar geslapen; veel leuker.
Het enige vertier is een bezoekje aan de ruïne van de burcht. Ik ding af op de entreeprijs van €3,50 door te zeggen, dat pelgrims toch korting krijgen. De man achter het loket moet erom lachen en vraagt €2,00. Heeft u ook een stempel? Hij heeft er zelfs twee. De eerste die hij laat zien heb ik al. De tweede is van de burcht zelf.
Ach, het klinkt verwend, maar ik heb al zoveel van deze steenhopen gezien. Er zijn behoorlijk wat bezoekers, zelfs met gids. Ik hoor de jaartallen al rondvliegen. Je kunt vanaf de schans wel aardig ver weg kijken. En, uiteraard kan ik het niet laten, beklim ik de toren. Er hangt wel een bordje: Betreten des Turmes auf eigene Gefahr. Dat je het maar weet. Wordt het toch nog spannend. Een hele klim met een nog betere kijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten