1986

Brienne-le-Château - La Loge-aux-Chèvres 23 km 7:20-14:30 zon/bewolkt

Eerst moet de sleutel terug naar het Office de Tourisme, daarna brood kopen. Dat wil ik doen in Brienne-la-Vieille, maar natuurlijk geen bakker, dan naar Dienville. Een deel ervan eet ik direct op, want ik heb honger.
Laat ik de GR eens gaan volgen. Wat is ie weer heerlijk aangegeven. Ik loop me vast in een bos met voor me de Aube. Na een half uur Paulusjes te zijn tegengekomen, ben ik weer op het zelfde punt als waar het bos indook. Dat schiet op.
Dan ga ik maar linksaf en jawel hoor, daar staat weer een teken van de GR. Ondertussen ben ik wel kletsnat van het hoge gras en lekgeprikt. Het zijn van die gemene insecten, ze zitten amper op je of die naald gaat erin. Doen ze dat ook in een betonpaal?
Ik zie twee slakken paren. Met een huis op je rug lijkt me dat wel lastig, want wie laat wie nu binnen?
Dat komt goed uit, ik loop L'Autre Monde, de andere wereld, binnen, volgens het plaatsnaambord.
Het landschap is al een paar dagen vrij plat, af en toe rimpelt het wat. Velden met graan, maïs en zonnebloemen wisselen elkaar af. Rond het middaguur stoor ik een paar koeien in hun lunchpauze, ze kijken me schaapachtig aan. Zouden schapen dat omgekeerd ook kunnen?
Amance, wat een liefdevolle naam voor een dorp. Als je tegen je vrouw zegt,: 'J'ai un avance avec mon Amance', kan ze je dat toch geeneens kwalijk nemen?
De Tempeliers worden geëerd met de straatnaam Rue des Templiers. Deze kruisridders trokken vanaf de 11e eeuw vanuit West-Europa naar Palestina om Jeruzalem te veroveren en te heroveren op de moslims. Met de zegen van de Paus. Op de weg daarnaar toe is een aantal burchten gebouwd voor de bevoorrading en bescherming van de ridders. Begin 1300 zijn de kruistochten gestopt vanwege de grote verliezen en hoge kosten.
Een bord verwijst naar Lac d'Oriënt. Daar zijn Marjolein en ik in 1986 ook geweest toen ze zwanger was van Leonie en de kerncentrale van Tsjernobyl het begaf. De radioactieve stofwolk was juist hier het ergst. Sorry, Leonie.
Ik heb weer mazzel, want juist als ik bij de gîte ben begint het te regenen. Er is geen enkele winkel in het dorp, maar er kan voor een repas worden gezorgd. De maaltijd is uitstekend, maar ik krijg in de gîte opgediend, zodat ik alleen zit te eten.
Het land is hier uiterst dun bevolkt. Je mag al blij zijn als je in een dorp een huis kan vinden. Mensen zie je nauwelijks.