La Nude de Bar-sur-Seine

La Loge-aux-Chèvres - Bar-sur-Seine 24 km 8:00-14:10 bewolkt/zon

Na een pover ontbijtje, daar loop je nog geen uur op, ga ik op pad. Voor het eerst sinds tijden met een jas aan. Er staat een westenwind, het is bewolkt en een stuk koeler dan de afgelopen week.
Je moet in deze streek echt rekening houden met waar je eten kan kopen, want winkels zijn er amper. Toevallig is er in Villeneuve een kleintje, waar wat brood, een paar blikken en nog zo wat worden verkocht. Het ziet er allemaal niet uit. Ik snap niet waar die mensen van moeten leven. Veel Fransen halen hun boodschappen bij de grote Intermarchés.
Ik snijd de GR een paar keer af door over de weg te lopen. Dan zie je veel meer van de omgeving, dan wanneer je in een bos loopt. En het loopt nog makkelijk ook. Als de GR weer oppak, is het direct weer prijs met de smurrie.
Fluut-fliet-frrrriie. Mijn collega Ger, met wie ik in het verleden regelmatig door de natuur zworf, zei dan, dit is het geluid van de dubbel gekuifde bonte turefluut. Hij kende ze als vogelaar en teller allemaal. Zo'n beest hoefde maar in te ademen, of hij wist het al.
In Bar-sur-Seine ga ik naar het Office de Tourisme voor een slaapplaats. Ze belt en even later krijg ik op een kaart aangewezen waar ik moet zijn om half zes. Dan heb ik nog drie uur niets te doen. Er is een librarie, misschien kan ik daar wel m'n weblog bijwerken. 'Wij zijn nog niet open', zegt het meisje, 'maar u mag wel van de PC gebruik maken.' Aardig of niet? Ik trek mijn schoenen uit om mijn voeten te laten drogen tijdens het typen. Dat had ik beter niet kunnen doen, wat een lucht. Maar gelukkig trekt die na verloop van tijd weg.
Tot nu toe een behoorlijk slap dagje, maar de dag is nog lang. Op weg naar mijn overnachtingsadres word ik aangesproken door een man met twee zoons van rond de twintig voor zijn woning. 'Pèlerin? Kom even wat drinken. Heb je al een slaapplaats? Je kunt hier blijven.' Dat lijkt me leuker dan weer alleen in een gîte te zitten. Roger, de man, is behoorlijk dominant aanwezig en ieder doet precies wat hij zegt, ook zijn vrouw. Waar heb je dat nog? Binnen de kortste keren staat er drinken op tafel en wordt de logeerkamer in orde gemaakt. Roger wil alles weten over de pelerinage. Edouard, een mongooltje, heeft het prima naar zijn zin bij ons. 'Proost', echoot hij, als we samen het glas klinken. Ik wil nogwel mijn andere overnachtingsadres afbellen. Het hele gezin komt er aan te pas om het telefoonnummer te achterhalen. Met dat ik bel, blijkt een ander mijn kamer al te hebben ingenomen. Onze ontmoeting heeft zo moeten zijn, beamen wij.
Overal in huis staan stapels boeken. Roger is uitgever. De logeerkamer is opgepoetst. Er hangt een schilderij van een vrouwelijk naakt, geschilderd in 2002 door S.Chappuy. ' Chez un pèlerin?', zeg ik, 'dat kun je toch niet maken.' We hebben er grote lol om. Na een opknapbeurt onder de douche, stelt Roger een autoritje voor. Jongens achterin de Toyota Prius, waar hij de fijne kneepjes nog niet van onder de knie heeft. De muziek gaat op een fors niveau aan, vioolmuziek. We rijden naar de Lacs d'Oriënt en ik kom door alle plaatsjes waar ik de afgelopen dagen heb gelopen. We discussiëren of het religieuze muziek is, de mening van hem, of dansmuziek voor aan de hoven. Het ritje duurt meer dan twee uur en mijn maag begint behoorlijk honger te krijgen. Thuisgekomen gaat eerst de champgnefles open, want ik heb verteld dat Leonie is geslaagd, en zijn dochter is dat ook. Borrelhapje erbij. Pierre wordt min of meer opgedragen het Wilhelmus te zingen en doet dat niet onverdienstelijk. Menige Nederlander zou er een voorbeeld aan kunnen nemen. Een goede stem heeft hij. Daarna zet Roger de Marseillaise in en geeft Edouard zijn interpretatie van free jazz op trompet en blokfluit. Van hem moet ik ook op de fluit spelen en hij laat me zien hoe of dat moet.
Tegen tienen gaan we eten. Naast de maaltijd neemt Roger een ongelofelijke hoeveelheid aan drankjes en pilletjes in. Om even na elven ga ik naar bed, behoorlijk afgedraaid. La Nude heb ik maar met rust gelaten.