Alimentation

Bar-sur-Seine - Bragelogne-Beauvoir 28 km 8:20-15:10 bewolkt/regen/zon

Er zijn verse broodjes en stokbrood gehaald. Edouard komt binnen en geeft ieder twee zoenen, ook mij want ik hoor er al helemaal bij. Roger gooit weer een apotheek naar binnen. Silvie heeft de pilletjes voor de hele dag weer keurig in drie doosjes gedaan. Hij wil mijn weblog nog zien. Complimenten. Daarna ga ik op de foto met Edouard, allebei het V-teken, ik zeg 'peace' en hij ook. Handjes schudden en bedankjes, en alles wordt op film vastgelegd.
Het is koud, ik heb mijn jas en lange regenbroek aan, want het ziet er niet vrolijk uit. Even brood halen bij de Aldi, niet open. Het volgende dorp dan maar, geen bakker. Het is hier zo dun bevolkt dat je je al blij mag zijn, als je in een dorp één huis tegenkomt. De bakker komt hier met de auto langs. Vroeger was dat bij ons ook. Ik herinner me de bruine houten bakfiets met brood nog van bakker Klootwijk. Trouwens melkboer Leentvaar kwam met paard-en-wagen en later met een driewieler met motor langs. Hij verkocht losse melk die je zelf moest koken, dan kwam er zo'n lekkere dikke vel op, heerlijk met suiker. De schillenboer haalde wat we tegenwoordig GFT-afval noemen op, ook met paard en wagen. Hij werd altijd kwaad als je aan zijn wagen ging hangen en probeerde je er met zijn zweep af te meppen. En aardappelboer Vaandrager verkocht losse aardappelen, 't bint afkokers die rooie, was een van zijn gezegdes.
Toch wat beter op letten waar ze brood hebben, want op een hongerige maag loop ik niet ver.
Ik loop hier in het donkere bos
terwijl de zon daar buiten schijnt
Ik denk aan jou mijn lieve schat
omdat mijn hartje kwijnt
Zo dat moest er even uit. Noem het melodromantisch. Ik ben niet somber vandaag, ik heb dichten altijd al leuk gevonden en nu even niets anders te doen. Aan dit gedicht kunnen geen rechten worden ontleend.
In Avirey probeer ik een gîte te bellen, geen bereik. In Bangeux krijg ik tweemaal een bandje, dat schiet op. Op naar Bragelogne, daar blijkt een gîte rural nog een plaatsje te hebben en wat voor. Een prachtige chambre d'hôte bij een Champagnehuis, en meeêten kan ook. In het dorpje is toevallig een Alimentation, vertaald is dat iets waar je behoorlijk last van kan hebben, hier kun je er wat eten kopen. De kwaliteit laat te wensen over, zo zijn de appels al gerimpeld en de bananen bruin. Ik koop een pakje soep, lekker zout om bij te komen, want ik voel me zo flauw als een kip. Ik zie Voeckler de etappe winnen.
Een prima maaltje krijg ik en de vrouw is uiterst behulpzaam om de route voor de komende dagen uit te stippelen. Ik wil namelijk de omweg via Auxerre afsnijden, maar er zijn geen overnachtingsmogelijkheden of erg dure. Ik besluit naar Tonerre te gaan, met wat couperen blijft het onder de dertig kilometer. Ik ben zo moe, dat ik na twee liedjes de mp3-speler uitzet en ga slapen.