Jarig

Chavanges - Brienne-le-Château 15 km 10:40-15:15 bewolkt/zon

Hoera! Ik ben jarig. En oom Piet van de koude kant ook, gefeliciteerd. Ik ben net te vroeg in het café, want de baas is nog bezig met het ophangen van de slingers. Ik hoorde mijn broer gisteren wel, op z'n Henks, zachtjes naar beneden gaan, maar had al snel door dat er iets werd bekokstooft.Iedereen feliciteert me uitgebreid en ze hebben ook nog wat nuttige cadeautjes meegenomen: pindakaas, sultana's, hagelslag, Elsevier, flesjes sportdrank enz. Ik haal het niet te zware eruit om mee te nemen, aan de rest wordt ter plaatse begonnen.
Ze willen niet te laat terug en ik heb mede daarom, maar ook om het rumoer van nachtelijk stromend water, besloten om naar Brienne te gaan. Na het ontbijt gaan we gebak en wat brood halen. Jeannet wil weer eens een gebakje met een opvallende vorm, eet smakelijk. Ook de koffietafel is geanimeerd. En dan komt het afscheid weer. Eigenlijk vind ik dat toch altijd moeilijk, als je mensen tijden niet ziet is het geen probleem, maar zelfs na een korte ontmoeting, kennelijk wel. Zo zal het ook wel met emigranten zijn, die af en toe mensen op bezoek krijgen. Vreemd eigenlijk, of niet?
Door de foto's en al het gedoe, ben ik vergeten ze te bedanken, bij deze. Ik vond het heel gezellig.
Met dat ik ga lopen begint het te druppelen. Even buiten het dorp bel ik Marjolein, ze heeft me een SMS gestuurd. Ze voelt zich beroerd, een beetje overwerkt, de laatste weken school, kampweek, musical, rapporten, gesprekken, en natuurlijk alles zelf willen doen. Ik heb al vaker gezegd dat er ook andere leerkrachten op school werken. Dan maar geen musical of kampweek. In ieder geval beterschap.
Charlotte belt met de felicitaties. Met haar gaat het goed en met mij inmiddels ook. Leonie is geslaagd. Hoera! Ik zal haar bellen.
In Brienne krijg ik bij het Office de Tourisme de sleutel van het pelgrimsverblijf. Vier bedden in verschillende ruimten, een douche alleen koud, en een toilet. En nog gratis ook. Net als ik het gebouwtje binnenstap breekt er een onweersbui los. Het is ook nooit droog op mijn verjaardag. In Nederland zit ik ook altijd binnen, hartje zomer!
In de kerk kom ik de curé tegen. Eerder die middag zag ik hem niet. Hij is een paar mensen aan het rondleiden en zegt me, dat hij ook een huis heeft voor pelgrims. Misschien was het daar wel een stuk gezelliger geweest dan waar ik nu zit, maar goed.
Zes uur, een SMS-je: We zijn goed aangekomen en vonden het heel gezellig, Pia. Verder wensen ze me een goede wandelreis.
Leonie belt me later op de avond, ze is naar een popfestival geweest en had eerder geen tijd. Er is nog wat gedoe over haar cijferlijst, maar ze is wel geslaagd.
Andrea en Juul bellen ook nog om me te feliciteren en te vragen hoe het gaat. En ik heb diverse e-mails met felicitaties ontvangen. Bedankt daarvoor.