Vitry-le-François - Chavanges 26 km 7:10-14:15 zon en warm
Ik zal vandaag proberen min of meer langs de spoorlijn tussen Blaise en Chanvanges te lopen. Op naar Frignicourt. Het is nog lekker koel, zo vroeg. Bij Blaise staat een bord, dat het verboden is langs het spoor te lopen. Een man wijst me een weg door het bos aan. Na 4 km sta ik toch weer op de GR, iets wat ik niet wilde. Even een correctie, naar Arzilières-Neuville. 'De kortste weg naar Chavanges', zegt een man, terwijl we door zijn tuin lopen, 'is hier langs het spoor, tout droit.' Ja, maar die borden dan? 'Er rijden in het weekeinde geen treinen.'
En kilometers spoor trekken onder mij door, kedekedeng. Onwillekeurig komt het liedje bij mij op, alhoewel het spoor langs mij trekt of liever gezegd, ik trek langs het spoor.
4 juli? Dan was meester Berghout jarig. Wie onthoudt er nou zoiets, de verjaardag van de bovenmeester van je lagere school, waarbij je in klas 5 en 6 zat. En ook nog die Sinterklaas die met zijn hoofd schudde, meester De Greef, die Parkinson had.
Er staat fraai opgepoetst station in Gigny-Brandonviller. Zelfs de Hommes en Femmes zien er chique uit. Alleen, er stopt geen enkele trein meer.
Een paar reeën schieten heen en weer over de rails. Na kilometers spoor heb ik het wel gehad, totaal geen beschutting en de zon frontaal op me. Bovendien wordt er door het steensplit heel veel van mijn benen geëist, iedere stap staan ze onder een andere hoek.
Om even na twee uur belt zoals afgesproken broer Henk. Ik loop net Chavanges binnen en sta bij Rue du Bois nummer 1. Zij rijden bij Reims en willen eerst nog wat eten. Het hotel Au Bon Accueil, Rue du Bois 21, is een paar huizen verder, en even later stap ik binnen. Na een douche ga ik even liggen bijkomen. Daarna haal ik alle overbodige troep uit mijn rugzak, dat scheelt toch weer een paar kilo. Die gaan met mijn broers mee terug.
'Hoi Jan, je ziet er dik uit', zegt Jeannet. Ik ben inderdaad niet afgevallen, wat altijd lastig is tijdens zo'n lange tocht. Ik moet ook behoorlijk wat eten om op gewicht te blijven en zou er niet aan moeten denken, dat altijd te moeten doen.
Het weerzien met mijn broers Henk en Aage en hun vrouwen Jeannet en Pia is allerhartelijkst. De stemming zit er al direct goed in en na een paar pintjes nog meer. Ik zal je de details besparen. Henk herhaalt nog maar weer eens,dat hij nog een tijd moet werken, en Aage stelt dat hij nu al langer heeft gewerkt dan ik. Hadden ze maar een vak moeten leren. Pia is een trouwe lezer van de weblog en kent zelfs stukken uit d'r hoofd. Er wordt veel gelachen. Wat maken die paar Fransen trouwens een herrie. Henk heeft voor de zekerheid ook het avondmaal bij het hotel meebesteld. Het voorafje, de zalm en krab, zijn een stuk malser dan de taaie kip van het hoofdgerecht. De broers laten het kaasplankje aan zich voorbijgaan, terwijl de dames een stukje extra nemen.
Om de maaltijd te laten zakken, lopen we het dorp door. Bij elke tuin springt er wel een hond blaffend tegen het hek. Ik ben er inmiddels aan gewend, je wordt er doodziek van, maar Pia schrikt zich iedere keer het ongans.
Bij de voor het dorp uitzonderlijk grote kerk, bekijken we het kerkhof. Wat moet je anders op een zaterdagavond? Het blijkt trouwens een genetische afwijking te zijn, want broer Henk gaat net als ik regelmatig naar kerkhoven. Het is onschuldig, we laten alles intact. Zo bezocht hij Père LaChaise, juist waar Jim Morrison van The Doors ligt, en een achterafkerkhof in Moskou met het graf van Nikita Chroetsjov, de verguisde Sovjet-leider. Het kerkhof hier heeft vrij oude graven van eind 19e eeuw. Een aantal ervan is verzakt.
Samenoplopend zeg ik Henk, dat ik een fantastisch mooie tocht vindt, hoewel met name het overnachten wel eens problematisch is, maar er altijd weer op oplossing komt. In zijn moeilijkste tijden heeft hij dat ook zo ervaren. Hij had een woonruimte nodig, belt er toevallig een kennis die hij acht jaar geleden voor het laatst had gezien. En zo werd een caravan spontaan aangeboden. Dat heb ik tijdens deze tocht ook ervaren, denk maar eens aan Victor in België.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten