Chablis

Tonnerre - Chablis 18 km 8:05-13:15 bewolkt/zonnetje

De oude baas wenst me een bon voyage als ik de sleutels bij hem afgeef. 'Zestien kilometer', zegt ie, 'meer niet.' Volgens de gids is het 18,5, zeg ik.
De TGV's rijden af en aan, dat had ik niet verwacht. Richting Parijs of Lyon. Zouden ze ook allemaal volgeboekt zijn?
De laatste week vliegen er regelmatig straaljagers over mijn hoofd. Houden ze me in de gaten? Man met snor, Turk, ik zal het maar zelf zeggen, met een rugzak vol explosieven, bij de TGV en hoogspanningsleidingen, op weg naar St. Jaques. Als dat geen extremist is.
In Chablis bel ik de curé. Hij geeft me het telefoonnummer van het parochiehuis. De vrouw die antwoordt, praat zo hard door de telefoon, dat ik het allemaal niet precies versta. Iets van bij de Mairie, tweede rue gauche, Rue de Jeannette Constant. Dat blijkt haar broer Benjamin uiteindelijk te zijn. Ze staat me al op te wachten. Volgens mij zijn er geen pelgrims onderweg, want ik ben weer de enige.
Na me wat opgefrisd te hebben, stap ik bij Monique Lasterras binnen, een schilderes, die expositie houdt. Veel aquarellen, bloemen, maar ook krijt, gezichten van onder andere dat Afghaanse meisje met die opvallende ogen, Sharbat Gula, gemaakt door Steve McCurry in 1985 (opgezocht), en acryl. Fraai werk allemaal. Ze legt geduldig de verschillende technieken uit.
Er zijn vele caves in Chablis open om de befaamde wijn te proeven en natuurlijk te kopen. Ik laat dit glas aan mij voorbijgaan.
In het parochiehuis vertelt de oude vrouw dat ze er al meer dan 60 jaar woont. Ze is er zogezegd oud mee geworden. Het is een complex van bouwsels rond een binnenplaats. Het wordt momenteel beetje bij beetje opgeknapt, en dat kan geen kwaad. Alles ademt verleden.
Om half negen lig ik in bed, moe, en ik slaap zonder treinen en klokken tot de volgende ochtend door.