Die launische Forelle

Marigny-l'Eglise - La Faye 27 km 8:45-17:15 regenachtig

Wat een beestenweer was het vannacht, het dak werd er bijna afgerukt en Donar kan hier nog wel in de leer. Ik sta gezien het weer wat later op, half acht. Bij het café haal ik wat brood en vraag de weg.
Wat een verschil met de Champagne-streek, die was zo lekker vlak. Waarom gaat de route over een heuvel en er niet omheen? Na de 9 km die ik nu heb afgelegd, zou iedereen in Nederland het al een dagwandeling noemen. Ik mag nog even.
Bij een beek moet ik altijd aan Die Forelle van ene Schubart, op muziek gezet door Schubert en gezongen door de Duitse bariton Dietrich Fischer-Dieskau. Een paar regels herinnerde ik me, de twee van de acht coupletten hieronder heb ik op internet opgezocht.

In einem Bächlein helle,
Da schoß in froher Eil
Die launische Forelle
Vorüber wie ein Pfeil.

Ich stand an dem Gestade
Und sah in süßer Ruh
Des muntern Fischleins Bade
Im klaren Bächlein zu.

Het is een lied dat meester Vonder op de MULO ons heeft geleerd. Hij gaf Duits en muziekles, hij speelde viool. Je mocht ook je eigen plaatjes meenemen en zo draaide hij You really got me van The Kinks, een van de eerste plaatjes van broer Henk, dat ik had meegenomen. Het was niet helemaal zijn stijl.
Hij was streng en rechtvaardig, dat heeft vriendje Piet lijfelijk ervaren toen hij na do-re-mi-fa zo'n knal voor z'n hoofd kreeg dat hij van zijn stoel viel. Meester Vonder legde even uit hoe hij de komende vier jaar met ons om wenste te gaan en het bleek daarna een prima leerkracht. Van hem nooit gezeur als je een keer je huiswerk met een reden niet gemaakt had.
In de buurt van Pont-du-Montal duikt er ineens een chambre d'hôte op. Ik loop het terrein op gelijktijdig komt er een nymph op mij af, leuk gekleed, zonder, zo van kijkt u er maar even naar, en dat deed ik met prettige gevoelens (van buurman Bert moest ik af en toe wat meer mijn gedachten weergeven, bij deze). Ik was wel even vergeten wat ik wilde vragen. Oh ja, is er een gîte bij Gouloux? Dat weet ze niet, maar zal het even aan haar man vragen. Hij is zeer behulpzaam, kaart erbij, gids met gîtes komt op tafel. Ik vraag naar de prijs van hun chambre, maar vindt die als pelgrim te hoog. Ik sta nog in twijfel, het is in alle opzichten een prachtige idyllische omgeving, maar eigenlijk wil ik wat verder. De nymph zwaait me nog uitgebreid na. Pffft.
Bij Gouloux aangekomen, blijkt er inderdaad geen gîte, ook geen curé en de mairie ligt helemaal aan de andere kant. Het is inmiddels lekker gaan regenen, dat kan ik wel gebruiken na die warme dag. Een paar kilometer onder Gouloux krijg ik een lift naar Les Settons. Ik word bij de épicerie afgezet, waar ik wat eten koop.
Ik bel de gîte, vol, krijg het nummer van een andere, die is in La Faye, 2 km terug. Door de langskomende auto's vang ik maar flarden van het gesprek op.
Bij de gîte staat een vrouw buiten, ze wacht ook. Ik bel weer, hij komt er aan, is het antwoord.
Isabelle en ik eten gezamenlijk, zij brood en ik heb wat voor mezelf gekookt. Later zitten we nog de route voor de komende dagen door te nemen. Het overnachten en provianderen tot aan Le Puy kan nog behoorlijk wat problemen opleveren. Isabelle is een aardige vrouw, we slapen op een kamer, zijn alleen, maar ... het is niet mijn type.