Le Morvan

Vézelay - Marigny-l'Eglise 18 km 7:50-15:45 zon

Net als ik de poort uitloop, komt de vrouw des huizes terug van de bakker, die ergens beneden aan het dorp zit. Een heel gedoe iedere dag. Ik bedank haar voor alle hulp die ze en haar man hebben gegeven: de was, het gebruik van de PC, de gastvrijheid enz. Ze wuift het weg en biedt me nog een croissantje aan, maar ik heb al genoeg bij me. Au revoir. Deze plaats wil ik nog wel eens bezoeken.
De lange straat naar beneden, jas uit want het is al warm, rechtdoorsteken naar Foissy-les-Vézelay. Een paar mensen debatteren zwaar, als ik vraag of dat kan. Met een kompas in de hand blijkt het te kunnen. Ik maak nog een foto van Vézelay, waar de basiliek zo hoog bovenuit torent.
Het uitzicht bij het beeld Notre Dame de la Lumière is werkelijk fabuleus. Ik kijk tientallen kilometers ver over de Morvan, een prachtig heuvellandschap.
Regelmatig kom ik een man en een vrouw te paard tegen. Het zijn Belgen die hier een weekje rondrijden. Wel gemakkelijk op een paard.
Wat een hoogteverschillen. Zo sta je na een 150 meter klimmen op de top, of je mag ze weer dalen om een rivier over te steken. M'n rechtervoet begint weer aardig te zwellen.
Ik besluit om bij Chastelleux-sur-Cure het voor gezien te houden. Aan een stel dat in de tuin zit, vraag ik waar de aangekondigde gîte is. Ze weten het niet, maar willen me wel naar een chambre d'hôte brengen. Ik loop eerst even verder het dorp in, om daarna van het aanbod gebruik te maken. Ik krijg ook al geen contact met de gîte in Marigny. Hij brengt me erheen, dat is ongeveer 9 km verder. Daarbij passeren we het stuwmeer, waar mensen zwemmen. Hij rijdt me zelfs tot voor de deur en blijft wachten tot ik aangeef dat het wel goed komt. Dat is nog eens service.
Er zijn mensen tegenover de gîte een huis aan het leeghalen. Een vrouw die daarbij helpt geeft aan dat ze de maire wel zal waarschuwen. Net als ik na een uur wachten mijn rugzak om heb en weer terugga naar het café, komt er een vrouw in een auto. Ze brengt een lakenset en rekent 8 Euro af. Bij het café haal ik twee pintjes voor de vochthuishouding en bekijk het menu. Ik laat me vanavond verwennen.
Een paar mannen staan te klooien met het ophangen van een groot zonnescherm. De techniek laat het afweten. Volgende week verder.
Er kunnen 19 mensen slapen in het hok. Je moet er niet aan denken, met één douche en één wc, en de hitte. Ik vind het wel best in m'n eentje, kun je geen ruzie krijgen ook.