Pia

La Faye - Anost 18 km 7:40-13:00 mistig, bewolkt, koud, later zonnig

Om half zeven gaat de wekker van Isabelle, niet dat ik er wakker van word, want dat was ik al. Bonjour.
Het is koud guur weer. Hoog zomer noemen ze dat. De winkel in Les Settons is nog niet open als er ik langs loop. Bij de camping van Chevigny zegt de oude baas dat al het brood op bestelling is, maar hij kijkt even achter. Is dit genoeg? Ik ben al lang blij. Hij krijgt meer pelgrims langs en heeft zelfs een aparte tent met luchtbedden voor hun ingericht. Hij wijst me ook nog de doorsteek van zijn camping naar de GR13.
Ik ga er een gemakkelijk dagje van maken, boven is toch niets te zien door de mist, alles over de weg via La Chaise naar Anost. Ik heb gisteren door de bomen het bos niet gezien, en vandaag bekijk ik het eens van een andere kant.
In Anost moet ik vragen wie de gîte beheerd. Alles heeft dezelfde naam, dus stap ik het café maar in, altijd goed in Frankrijk. Ze handelt nog even wat telefoontjes af en dan heeft ze tijd voor mij. Echt een bazin, wel aardig overigens. Ze helpt me aan een adres in Glux voor de volgende nacht.
Eerst Pia eens bellen, ze is jarig. Ik ken haar al meer dan dertig jaar. Mijn broer Aage en ik gingen vaak op zaterdagavond naar de Spil, later het Zuiderparkhotel, waar bandjes optraden en er gedanst werd. Hier leerden we Pia en haar vriendin Ellie kennen, kortgerokt en hooggelaarsd, naar de mode van die tijd. En paar jaar later kwamen Pia en Aage elkaar weer tegen en zij maakte toen de opmerking: 'Jij bent toch ...'. En hij herkende haar niet meer, de klojo, maar het is toch nog goed gekomen. Nog weer later was ik even bevriend met een andere vriendin van haar en kwamen we zaterdagnacht af en toe een afzakkertje halen bij haar ouders aan het Heemraadsplein. Wat een tijd geleden.
Ik maak een reuze bord macaroni, peen en erwten, en ham. Dat vult! Isabelle is ook weer van de partij, zij warmt een diepvriesschotel lasagne op. En samen doen we weer de afwas.