Retournac - Vorey-sur-Arzon 15 km 8:15-12:00 zon
Het is nog stil al ik het hotel verlaat. Ik mag zelf de sleutel van de buitendeur omdraaien.
Vandaag maak ik er een simpel dagje van, kappen wat er te kappen valt. Ik probeer een pad direct langs de Loire en kom een eind, totdat het ineens ophoudt. Er is nog een heel smal paadje over de rotsen dat ik nog een 50 meter volg, maar het gaat daarna zo steil naar beneden, dat ik het voor gezien houd, veel te gevaarlijk. Als ik hier onderuit ga, ben ik voer voor de kraaien die ik al hoorde krijsen en misschien loert er zelfs wel een aasgier tussen de bomen, terwijl de kwijl uit zijn ranzige snavel druipt.
Een stuk terug, de weg op, en dan is er bij Chamalières ineens weer een prachtig pad. Mijn gedachten dwalen af.
Ik weet niet waarom ik me triest voel
terwijl ik aan 't wandelen ben
Een oud verhaal houdt me zo bezig
hoewel ik de afloop reeds ken
Een donkere schoonheid aan d'oever
kamt haar gitzwarte haar
De schippers verblind door verleiding
vergaan met hun schip in de Loire
Ja Jan, het moet niet erger worden, dat is gewoon Die Lorelei een riviertje verder. Dat klopt op zich, maar er zit meer achter. Kijk Die Lorelei in de Rijn is gewoon een kale rotspunt, waar 's avonds toevallig een streep zon overheen valt en schippers in vervoering brengt, althans dat wil Heinrich Heine ons doen geloven. Een beetje romantisch gezwijmel. De schoonheid in mijn gedicht is een vrouw die weet wat ze met haar wellustig gedrag teweeg kan brengen en zit daar doelbewust schippers het hoofd op hol te jagen, die daardoor afgeleid hun schip op de rotsen die onder water liggen, laten lopen. In de geschiedenis zie je natuurlijk dat het steeds vrouwen zijn die verleiden. Het begon al in het Paradijs. Eva haalde met haar zoetgevooisde stem Adam over om maar eens een hapje van de appel te nemen, en daarmee begon de ellende. Denk ook eens aan Delilah die Samson na een zwoele nacht achter het geheim van zijn kracht kwam. En eigenlijk tot op de dag van vandaag gaat het nog steeds zo: de vrouw bepaalt wat er gebeurt, door verleiding!
Bij Le Chamblon steek ik de Loire over, nog een stuk weg en een stuk langs de Loire en daar is Vorey-sur-Arzon. Bij het hotel haal ik de sleutel van de gîte, een prachtig onderkomen, compleet met televisie en wasmachine. Daar maak ik direct gebruik van. Ik heb het hele huis voor mezelf voor 8 Euro!
In het Cyber Espace kan ik een uurtje bloggen, dan gaat onverbiddelijk de stekker eruit. Ik probeer nog, maar nee is nee, het is 4 uur, 's middags! Even in het café gaan vragen. Ik begin me daar al behoorlijk thuis te voelen. Dat zit in de familie. Met een paar mannen hebben we het over huizen, internet en nog zo wat. Een van hun wil zijn huis aan de Loire met een enorme lap grond verkopen voor even twee ton. Geen enkele koper te vinden.
Broer Henk belt om te vragen, hoe er ermee gaat. Ik heb er 1100 km op zitten, nog 1500 te gaan. 'Oh, dan loop je 'm wel uit', hoor ik van de andere kant, 'of er moet wat gebeuren'.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten