Alles wordt anders

Le Puy-en-Velay - St. Privat d'Allier 24km 8:40-14:15 zon

Vanaf vandaag wordt alles anders. Tot nu toe sliep ik vaak alleen in een gîte, dat kan ik voortaan wel vergeten, minstens met 4 personen op een kamer. Onderweg kwam ik geen pelgrim tegen, van nu af zie ik een colonne voor en achter me. Ik krijg een beetje het Vierdaagsegevoel, waar ik niet zo van houd. De aanspraak in de dorpen zal er wel niet meer zijn, want de inwoners worden doodziek van al die mensen. Een keertje lekker dromend verkeerd lopen, zit er niet meer in. De GR is zo goed gemarkeerd, dat je er wel bewust van moet afwijken. Een praatje maak je ook meestal met eenlingen en niet met mensen uit een groepje. En, de zon schijnt niet meer de hele dag in mijn gezicht, want ik loop van nu af naar het zuidwesten.
Eerst langs de cordonnier om mijn schoenen op te halen. Hij heeft ze jofel gemaakt en ik geef hem ook een compliment. 15 Euro, daar strikken ze in Nederland je veters nog niet voor.
Even buiten Le Puy komt er een knaap naast me lopen, Mattias uit Lille. We kletsen natuurlijk over de chemin en lopen meer dan een uur gelijk op, dan heb ik toch wel behoefte aan mijn ochtendluch en loopt hij door. De weg gaat de gehele tijd vals plat omhoog tot ruim 1200 meter. Daarna volgt de afdaling naar St. Privat op 890 meter.
Om kwart over twee kom ik bij de gîte van Jean-Pierre en Marie Lucien, waar je ook kunt meeëten, speciaal voor pelgrims. Kijk en die mensen weten wat rugzaktoeristen nodig hebben: een goede douche, gelegenheid om je kleren te wassen en drogen, kookgelegenheid, avondeten, goed bed en een ontbijt. Het is er allemaal. Wat je betalen wilt, moet je zelf weten.Er staan twaalf bedden in de slaapzaal, dus het zal wel rumoerig zijn.
In het café ontmoet ik Mattias weer. Hij moet nog een bed vinden. Uiteindelijk vindt hij ook bij de Luciens een plaats. Samen met hem en z'n nieuw verworven vriendin bezoeken we de kerk, een oud Romaans bouwwerk, ruw en ruig als de omgeving.
Voor het avondeten schuiven 17 mensen aan. Jean-Marc gaat staan en bidt een pelgrimsgebed. Hij is erg in den Heer. Het avondeten is gezellig. Ik zit tussen de Spaanse Sonia en de Zwitserse Melanie. Het eten is eenvoudig maar voedzaam. Ook een groot kalf van een hond scharrelt rond. Na het eten zitten we nog met een groepje na te praten. Een knaap die erg op mijn collega Berry lijkt, ook in zijn doen en laten, komt er bijzitten. Hij heeft me 's middags al geholpen met het volgende adres.