Condom - Lamothe 26 km 7:05-12:50 bewolkt
Om half zes doet Karl het licht aan. Het moet toch niet gekker worden, je kunt wel 's nachts gaan lopen, dan heb je geen last van de warmte maar je ziet ook niets.
Het schijnt geonweerd te hebben. Iemand heeft de luiken dicht gedaan. Vandaar dat ik bijna uit mijn bed drijf, wat is het warm. De Belgen en ik blijven nog een half uur liggen. Even bijkomen. We kunnen toch niet met z'n allen tegelijk in de badkamer, keuken enz.
De Gascogne is een schilderachtige streek. De laatste dagen is het echt genieten van mooie vergezichten en fraaie plaatsjes. Zo ook Montréal, de Koninklijke Berg, waar Clude, Karl en ik een grand café drinken. Daarna raak ik ze weer uit het zicht. Ze noemen mij Le vite Hollandais. Door het ritme van mijn stokken loop ik in een vaste kadans, zeker op het asfalt of een glad pad, en dan gaat het vrij snel. Tiik-tak tikken mijn stokken, terwijl mijn schoenen 1-2-3 doen. Inderdaad een walsje, dat loopt wat lichter dan een mars.
Ik ben rond één uur in Lamothe. Schoentjes, voetjes luchten, eten en schrijven. Ruim een uur later komen de oude mannen. Er zijn al wat anderen gepasseerd die doorgaan naar Eauze. Net als Claude en Karl zich aan de tafel hebben geïnstalleerd om te gaan eten, komt Fritz, de dikke Duitse eigenaar van de gîte. Hij zegt dat we weg moeten en pakt de tafel beet om hem om te kieperen. Terwijl hij ternauwernood weet te voorkomen dat het open blikje sardientjes in tomatensaus op zijn broek belandt, zegt Claude, dat we in de gîte slapen. Fritz verontschuldigt zich met de woorden, dat al die wandelaars zomaar aan de tafel gaan zitten. Wat een agressiviteit om niets, lomperik.
Iedereen druppelt binnen: Charles en Denise, de twee Franse vriendinnen en de moeder met haar dochter. We zijn met z'n negenen. De gîte is comfortabel met een mooie grote eet- annex ontspanningsruimte. We mogen ook de computer gebruiken. Onze kleren gaan in de wasmachine. En ja een gitaar, die laat ik niet onberoerd. Als ik buiten een beetje zit te tokkelen, komen Charles en Denise er bijzitten. Even later zit de tafel vol en zingt iedereen Yesterday. Dan komt de Duitse knaap die Fritz helpt, zeggen dat we kunnen helpen met aardappelen schillen en groenten snijden. Iedereen is aan het werk en ik speel op de gitaar Always look at the bright side of life. Claude fluit me. Iedereen heeft lol. Wat een arbeidsvreugde, misschien kan ik gaan optreden op kantoren en in werkplaatsen.
Hé mijn broer Aage is jarig. Eens even bellen om hem te feliciteren. Ze zijn zojuist te gekomen van vakantie. Dat doet maar. Wie moet er dan werken?
Het avondmaal begint met een aperatief, een lekker aperatief. Dan de salade ala Fritz en stoofpot ala Fritz. Koken kan hij wel. De sfeer zit erin. Af en toe haak ik even af, al dat Frans is soms wel een beetje vermoeiend. Wat zou het toch gemakkelijk zijn als iedereen Nederlands sprak.
Triiing. Broer Juul belt. 'Aage is jarig', zegt hij, terwijl hij vriendin Nel ophaalt om er naar toe te gaan. Ja dat weet ik, die heb ik net gebeld. 'Je schrijft leuk. Zal ik een krant benaderen om het te publiceren?' Ja, hoho, dadelijk kan ik geeneens meer rustig over straat en moet ik volgend jaar weer een GR gaan lopen.
De Duitse knaap, hij heet Tim, is van Nederlandse afkomst. Hij is schaapherder en trekt met een driewieler door Europa. Al doende leert hij de talen van de landen. Hij spreekt behoorlijk Frans, Nederlands en nog zo wat. Hij vraagt of ik een paar potten pindakaas naar zijn huis wil sturen.
Een toetje zit er niet in, want er komt familie van Fritz eten en slapen. Wij ruimen af en doen de vaat, en zitten buiten bij te komen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten