Soepballetjes

Lectoure - Condom 27 km 7:00-13:00 zon

De klok slaat zeven als ik buiten sta. De bakker is al open. Dat is maar goed ook, want verder op de route is er geen.
Een mooie ochtend, het zonlicht zet het landschap in een gouden gloed. Zonnebloemen, inmiddels uitgebloeid en bijna klaar voor de oogst, druiven en grasland. Er vaart een luchtballon in de lucht. Een andere wordt volgeblazen met warme lucht. Een kwartier later is ook die in de lucht. Er staat bijna geen wind.
Onderweg haal ik Claude en Karl in. Ze zijn ruime tijd voor mij vertrokken en beiden goede lopers. Karl laat het vandaag echter een beetje afweten. We lopen in een oven, de lucht boven de weg trilt.
Condom heeft de mooie kathedraal van Saint Pierre. Vooral het plafond biedt een fraai lijnenspel van versierde bogen. De hoofden op de beelden zijn schuin gedraaid. Een engel lacht me tegemoet.
Claude kookt voor ons. Iets van pasta, tomaat en vis. Pudding toe. Het is warm in de keuken, door het koken, door de buitenlucht en door het aantal mensen. Het water loopt over m'n rug. Ook in de slaapzaal is het warm. Karl gaat met zijn bed aan de wandel, omdat hij snurkt. We hebben hem gedreigd naar buiten te gooien. Wat rijden hier veel auto's langs.

Zondag, het is twaalf uur precies, tijd voor de pillen. Pa heeft al verschillende keren aan zijn horloge gevoeld, maar tijd is tijd. De radio gaat aan, een zwarte bakelieten kast met twee knoppen, één om uit de vier zenders te kiezen en één voor het volume. Er staat een losse luidsprekerskast beigebruin met een koperkleurig gazen front waarachter de luidspreker zit. De radiodistributie van PTT. G.B.J. Hilterman, hoofdredacteur van de Haagse Post, brengt zijn visie op de Toestand in de wereld: Tsjang Kai Tsjek, de Gaulle, Algerije, OAS, Cuba, Tsjombe, als kinderen hoorden we het allemaal langskomen.
Daarna gaat de band van de Blindenbibliotheek in de bandrecorder met het nieuwsoverzicht. Die wordt wekelijks toegestuurd in een nauwsluitend doosje met twee zwarte elastieken banden. In de loop van de week moest dat dan weer op het postkantoor worden afgeleverd.
Het gehakt komt op tafel, want we eten groentensoep met soepballetjes. Peper en zout, en een paar beschuiten verkruimd en dan: 'Pap, krijgen we een balletje?' Nou eentje dan, want van rauw vlees kun je maden krijgen. Die hadden de kinderen af en toe, waarschijnlijk eerder van het spelen in de zandbak dan van het gehakt. We kregen dan van die vieze paarse pilletjes om er van af te komen. De geur van het stoofvlees vult al geruime tijd de huiskamer, die aan de keuken grenst.
Na de soepballetjes gaat mijn vader op z'n mondharmonica spelen. Hij heeft een chromatische, dus met alle tonen van de ladder. Hij kan aardig spelen, met een tongslag voor het ritme, maar omdat hij te weinig oefent zit er geen vooruitgang in.
's Zondags eten we altijd om een uur of drie, dat is zo gegroeid. Een tafel vol met zoveel kinderen. 'Here zegen deze spijze. Amen', is het in koor. Dat hebben we zo geleerd. Mijn vader bidt het Onze Vader hardop.
Met vier opgroeiende jongens is het af en toe zo'n herrie aan tafel, dat mijn moeder met de mattenklopper dreigde. Als ze al sloeg, dan was het altijd mis. Wij waren veel te snel en lachte er nog om ook. En dan schoot mijn moeder ook nog in de lach.
Na het eten komt de Bijbel te voorschijn. Mijn moeder leest er een stukje uit voor, meer de historische verhalen, want al die moeilijke van de profeten begrepen we toch nog niet.
Er is een nieuw boekje van Flipje met de post gekomen. Mijn moeder heeft het een paar weken geleden besteld met de spaarpunten die op de wikkels van de jampotten zitten. We luisteren aandachtig naar de avonturen van Flipje, juffrouw, Schaap, Jasper Aap, enz.