Stamppot

Saugues - St. Alban-sur-Limagnole 29 km 7:45-15:00 zon

In de kantine zit er een hele groep inmiddels bekenden te ontbijten. Ik heb een gesprekje met een meid uit de Elzas, die eerst alle talen op me uitprobeert. Ze heeft iets aan haar voet. Dat gebeurt veel: blaren, schuurplekken, spierpijn, insectensteken enz. Het lichaam krijg wat te verduren.
Ik loop alleen, heerlijk, weer eens tijd om te denken. Bij een huis denk ik dat het een toiletgebouw is, want er staan een tent naast. Er komt een man naar buiten en ik vraag of er een toilet is. Die is er en ik mag er gebruik van maken. Binnen staat de vrouw de afwas te doen en loopt een kind rond. Dat was weer eens verkeerd gedacht.
Bij Chazeaux snijd ik de GR af, dat scheelt vier km en naar ik later hoor, heb ik niets gemist. In St. Alban is het even zoeken. het plaatsje is één groot psychiatrisch ziekenhuis en er lopen er ook veel buiten.
Het wordt steeds donkerder en het rommelt in de verte. Het duurt een hele tijd voor de anderen aankomen. Een noodweer met grote hagelstenen barst los. Donar is weer op zoek. Met z'n vieren gaan we de ingrediënten voor kopen bij de Spar. Daarna is het tijd voor een pilsje. Mattias heeft de bui over zich heen gehad.
Het geheim van de stamppot wordt langzaam uit de doeken gedaan. Sonia bakt het gehakt, Cécila maakt de aardappelpurée en ik kook de peen en uien. Melanie maakt het voorgerecht, een tomatensalade met mozarella. En dan moet de meesterkok aan de slag voor het moeilijkste: het mengen. Terwijl ik dat sta te doen, komt een vrouw ons zeggen dat we niet mogen koken en dat er iemand heeft geklaagd. Ze krijgt een horde vrouwen over zich heen, die haar allemaal van repliek dienen. Dat kunnen vrouwen toch veel beter dan mannen. Ze druipt af.
Het resultaat: een geweldig heerlijke stamppot peen en uien. Ieder op de kamer proeft ervan en vindt hem lekker. Vanaf vandaag ben ik Monsieur Stamppot. We hebben ontzettend veel lol. Ik stel voor om een keten van stamppotrestaurants langs de GR65 te beginnen. Een meid uit de Elzas, een andere, waar ik 's middags al zoveel mee heb gelachen, wil het recept.
Later op de avond is er een concert in de kerk. Er worden werken van o.a. Telemann en Vivaldi ten gehore gebracht. Mooie akoestiek en met passie uitgevoerd op vier violen, een hobo en een dwarsfluit. Langdurig applaus. Wat doe ik toch een hoop cultuur op.